Betlejem - Śpiewnik karmelitański

A wczora z wieczora

Zostaw komentarz

Melodia

Siedlecki XLI

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: XVII w. (Pastorałki Mioduszewskiego)
melodia: (Pastorałki Mioduszewskiego)

Siedlecki XXXV

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XXXV:
tekst: XVII w. (Pastorałki Mioduszewskiego)
melodia: (Pastorałki Mioduszewskiego)

Tekst

Wersja łączona

1. A wczora z wieczora,
a wczora z wieczora,
z niebieskiego dwora,
z niebieskiego dwora.

2. Przyszła nam nowina,
przyszła nam nowina,
Panna rodzi Syna,
Panna rodzi Syna.

3. Boga prawdziwego,
Boga prawdziwego,
nieogarnionego,
nieogarnionego.

4. Za wyrokiem Boskim,
za wyrokiem Boskim,
w Betlejem żydowskim,
w Betlejem żydowskim.

5. Pastuszkowie mali,
pastuszkowie mali
w polu wtenczas spali,
w polu wtenczas spali.

6. Gdy anioł z północy,
gdy anioł z północy
światłość z nieba toczy,
światłość z nieba toczy.

7. Chwałę oznajmując,
chwałę oznajmując,
szopę pokazując,
szopę pokazując.

8. Chwałę Boga tego,
chwałę Boga tego,
dziś nam zrodzonego,
dziś nam zrodzonego.

9. „Tam Panna Dzieciątko,
tam Panna Dzieciątko,
miłe Niemowlątko,
miłe Niemowlątko.

10. Uwija w pieluszki,
uwija w pieluszki.
Pośpieszcie pastuszki,
pośpieszcie pastuszki!”

11. Natychmiast pastuszy,
natychmiast pastuszy
śpieszą z całej duszy,
śpieszą z całej duszy.

12. Weseli bez miary,
weseli bez miary
niosą z sobą dary,
niosą z sobą dary.

13. Mądrości druhowie,
mądrości druhowie,
z daleka królowie,
z daleka królowie.

14. Pragną widzieć swego,
pragną widzieć swego
Stwórcę przedwiecznego,
Stwórcę przedwiecznego.

15. Dziś Mu pokłon dają,
dziś Mu pokłon dają,
w ciele oglądają,
w ciele oglądają.

16. Każdy się dziwuje,
każdy się dziwuje,
że Bóg nas miłuje,
że Bóg nas miłuje.

17. I my też pośpieszmy,
i my też pośpieszmy,
Jezusa ucieszmy,
Jezusa ucieszmy.

18. Ze serca darami,
ze serca darami:
modlitwą, cnotami,
modlitwą, cnotami.

19. Jezu najmilejszy,
Jezu najmilejszy,
ze wszech najwdzięczniejszy,
ze wszech najwdzięczniejszy.

20. Zmiłuj się nad nami,
zmiłuj się nad nami,
grzesznymi sługami,
grzesznymi sługami.

Siedlecki wyd XLI

1. A wczora z wieczora,
a wczora z wieczora,
z niebieskiego dwora,
z niebieskiego dwora.

2. Przyszła nam nowina,
przyszła nam nowina,
Panna rodzi Syna,
Panna rodzi Syna.

3. Boga prawdziwego,
Boga prawdziwego,
nieogarnionego,
nieogarnionego.

4. Za wyrokiem Boskim,
za wyrokiem Boskim,
w Betlejem żydowskim,
w Betlejem żydowskim.

5. Pastuszkowie mali,
pastuszkowie mali
w polu wtenczas spali,
w polu wtenczas spali.

6. Gdy anioł z północy,
gdy anioł z północy
światłość z nieba toczy,
światłość z nieba toczy.

7. Chwałę oznajmując,
chwałę oznajmując,
szopę pokazując,
szopę pokazując.

8. Chwałę Boga tego,
chwałę Boga tego,
dziś nam zrodzonego,
dziś nam zrodzonego.

9. „Tam Panna Dzieciątko,
tam Panna Dzieciątko,
miłe Niemowlątko,
miłe Niemowlątko.

10. Uwija w pieluszki,
uwija w pieluszki.
Pośpieszcie pastuszki,
pośpieszcie pastuszki!”

11. Natychmiast pastuszy,
natychmiast pastuszy
śpieszą z całej duszy,
śpieszą z całej duszy.

12. Weseli bez miary,
weseli bez miary
niosą z sobą dary,
niosą z sobą dary.

Siedlecki wyd XXXIX

1. A wczora z wieczora,
a wczora z wieczora,
z niebieskiego dwora,
z niebieskiego dwora.
Przyszła nam nowina,
przyszła nam nowina,
Panna rodzi Syna,
Panna rodzi Syna.

2. Boga prawdziwego,
Boga prawdziwego,
nieogarnionego,
nieogarnionego.
Za wyrokiem Boskim,
za wyrokiem Boskim,
w Betlejem żydowskim,
w Betlejem żydowskim.

3. Pastuszkowie mali,
pastuszkowie mali
w polu wtenczas spali,
w polu wtenczas spali.
Gdy anioł z północy,
gdy anioł z północy
światłość z nieba toczy,
światłość z nieba toczy.

4. Chwałę oznajmując,
chwałę oznajmując,
szopę pokazując,
szopę pokazując.
Chwałę Boga tego,
chwałę Boga tego,
dziś tam zrodzonego,
dziś tam zrodzonego.

5. „Tam Panna Dzieciątko,
tam Panna Dzieciątko,
miłe Niemowlątko,
miłe Niemowlątko.
Uwija w pieluszki,
uwija w pieluszki.
Pośpieszcie pastuszki,
pośpieszcie pastuszki!”

6. Natychmiast pastuszy,
natychmiast pastuszy
śpieszą z całej duszy,
śpieszą z całej duszy.
Weseli bez miary,
weseli bez miary
niosą z sobą dary,
niosą z sobą dary.

7. Mądrości druhowie,
mądrości druhowie,
z daleka królowie,
z daleka królowie.
Pragną widzieć swego,
pragną widzieć swego
Stwórcę przedwiecznego,
Stwórcę przedwiecznego.

8. Dziś Mu pokłon dają,
dziś Mu pokłon dają,
w ciele oglądają,
w ciele oglądają.
Każdy się dziwuje,
każdy się dziwuje,
że Bóg nas miłuje,
że Bóg nas miłuje.

9. I my też pośpieszmy,
i my też pośpieszmy,
Jezusa ucieszmy,
Jezusa ucieszmy.
Ze serca darami,
ze serca darami:
modlitwą, cnotami,
modlitwą, cnotami.

10. Jezu najmilejszy,
Jezu najmilejszy,
ze wszech najwdzięczniejszy,
ze wszech najwdzięczniejszy.
Zmiłuj się nad nami,
zmiłuj się nad nami,
grzesznymi sługami,
grzesznymi sługami.

Siedlecki wyd. XXXV

1. A wczora z wieczora,
a wczora z wieczora,
z niebieskiego dwora,
z niebieskiego dwora.
Przyszła nam nowina,
przyszła nam nowina,
Panna rodzi Syna,
Panna rodzi Syna.
Boga prawdziwego,
Boga prawdziwego,
nieogarnionego,
nieogarnionego.
Za wyrokiem Boskim,
za wyrokiem Boskim,
w Betlejem żydowskim,
w Betlejem żydowskim.

2. Pastuszkowie mali,
pastuszkowie mali
w polu wtenczas spali,
w polu wtenczas spali.
Gdy anioł z północy,
gdy anioł z północy
światłość z nieba toczy,
światłość z nieba toczy.
Chwałę oznajmując,
chwałę oznajmując,
szopę pokazując,
szopę pokazując.
Chwałę Boga tego,
chwałę Boga tego,
dziś tam zrodzonego,
dziś tam zrodzonego.

3. „Tam Panna Dzieciątko,
tam Panna Dzieciątko,
miłe Niemowlątko,
miłe Niemowlątko.
Uwija w pieluszki,
uwija w pieluszki.
Pośpieszcie pastuszki,
pośpieszcie pastuszki!”
Natychmiast pastuszy,
natychmiast pastuszy
śpieszą z całej duszy,
śpieszą z całej duszy.
Weseli bez miary,
weseli bez miary
niosą z sobą dary,
niosą z sobą dary.

4. Mądrości druhowie,
mądrości druhowie,
z daleka królowie,
z daleka królowie.
Pragną widzieć swego,
pragną widzieć swego
Stwórcę przedwiecznego,
Stwórcę przedwiecznego.
Dziś Mu pokłon dają,
dziś Mu pokłon dają,
w ciele oglądają,
w ciele oglądają.
Każdy się dziwuje,
każdy się dziwuje,
że Bóg nas miłuje,
że Bóg nas miłuje.

5. I my też pośpieszmy,
i my też pośpieszmy,
Jezusa ucieszmy,
Jezusa ucieszmy.
Ze serca darami,
ze serca darami:
modlitwą, cnotami,
modlitwą, cnotami.
Jezu najmilejszy,
Jezu najmilejszy,
ze wszech najwdzięczniejszy,
ze wszech najwdzięczniejszy.
Zmiłuj się nad nami,
zmiłuj się nad nami,
grzesznymi sługami,
grzesznymi sługami.

Siedlecki wyd. Jubileuszowe

1. A wczora z wieczora,
a wczora z wieczora,
z niebieskiego dwora,
z niebieskiego dwora.
Przyszła nam nowina,
przyszła nam nowina,
Panna rodzi Syna,
Panna rodzi Syna.
Boga prawdziwego,
Boga prawdziwego,
nieogarnionego,
nieogarnionego.
Za wyrokiem Boskim,
za wyrokiem Boskim,
w Betlejem żydowskiem,
w Betlejem żydowskiem.

2. Pastuszkowie mali,
pastuszkowie mali
w polu wtenczas spali,
w polu wtenczas spali.
Gdy anioł z północy,
gdy anioł z północy
światłość z nieba toczy,
światłość z nieba toczy.
Chwałę oznajmując,
chwałę oznajmując,
szopę pokazując,
szopę pokazując.
Chwałę Boga tego,
chwałę Boga tego,
dziś tam zrodzonego,
dziś tam zrodzonego.

3. „Tam Panna Dzieciątko,
tam Panna Dzieciątko,
miłe Niemowlątko,
miłe Niemowlątko.
Uwija w pieluszki,
uwija w pieluszki.
Pośpieszcie pastuszki,
pośpieszcie pastuszki!”
Natychmiast pastuszy,
natychmiast pastuszy
śpieszą z całej duszy,
śpieszą z całej duszy.
Weseli bez miary,
weseli bez miary
niosą z sobą dary,
niosą z sobą dary.

4. Mądrości druhowie,
mądrości druhowie,
z daleka królowie,
z daleka królowie.
Pragną widzieć swego,
pragną widzieć swego
Stwórcę przedwiecznego,
Stwórcę przedwiecznego.
Dziś Mu pokłon dają,
dziś Mu pokłon dają,
w ciele oglądają,
w ciele oglądają.
Każdy się dziwuje,
każdy się dziwuje,
że Bóg nas miłuje,
że Bóg nas miłuje.

5. I my też pośpieszmy,
i my też pośpieszmy,
Jezusa ucieszmy,
Jezusa ucieszmy.
Ze serca darami,
ze serca darami:
modlitwą, cnotami,
modlitwą, cnotami.
Jezu najmilejszy,
Jezu najmilejszy,
ze wszech najwdzięczniejszy,
ze wszech najwdzięczniejszy.
Zmiłuj się nad nami,
zmiłuj się nad nami,
grzesznymi sługami,
grzesznymi sługami.

Exsultate Deo

1. A wczora z wieczora,
a wczora z wieczora,
z niebieskiego dwora,
z niebieskiego dwora.
Przyszła nam nowina,
przyszła nam nowina,
Panna rodzi Syna,
Panna rodzi Syna.

2. Boga prawdziwego,
Boga prawdziwego,
nieogarnionego,
nieogarnionego.
Za wyrokiem Boskim,
za wyrokiem Boskim,
w Betlejem żydowskim,
w Betlejem żydowskim.

3. Pastuszkowie mali,
pastuszkowie mali
w polu wtenczas spali,
w polu wtenczas spali.
Gdy anioł z północy,
gdy anioł z północy
światłość z nieba toczy,
światłość z nieba toczy.

4. Chwałę oznajmując,
chwałę oznajmując,
szopę pokazując,
szopę pokazując.
Gdzie Panna z Dzieciątkiem,
gdzie Panna z Dzieciątkiem,
wołem i oślątkiem,
wołem i oślątkiem.

5. I z Józefem starym,
i z Józefem starym
nad Jezusem małym,
nad Jezusem małym.
Chwali Boga swego,
chwali Boga swego
dziś narodzonego,
dziś narodzonego.

Informacje dodatkowe

Kolęda została przetransponowana do D-dur, w Siedleckim we wszystkich wydaniach jest w F-dur.

Anioł pasterzom mówił

Zostaw komentarz

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI, materiały SMK w Warszawie
Angelus pastoribus jest czwartą zwrotką z Dies est laetitiae, XV. w.
tekst: oryginał łaciński z XI w.
tłumaczenie: XVI w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: XVII w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
Zwrotki 8-15 pochodzą z pieśni mszalnej napisanej na melodię tej kolędy.

Tekst

Wersja łączona

1. Anioł pasterzom mówił:
„Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo podłym mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia”.

2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki;
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia.

4. O, dziwne narodzenie,
nigdy nie wysłowione:
poczęła Panna Syna w czystości,
porodziła w całości
panieństwa swojego.

5. Już się ono spełniło,
co pod figurą było:
Arona różdżka ona zielona
stała się nam kwitnąca
i owoc rodząca.

6. Słuchajcież Boga Ojca,
jako wam Go zaleca:
ten ci jest Syn najmilszy, jedyny,
w raju wam obiecany,
Tego wy słuchajcie.

7. Bogu bądź cześć i chwała,
która by nie ustała,
jak Ojcu, tak i Jego Synowi
i Świętemu Duchowi,
w Trójcy jedynemu.

8. Bogu dziękczynne głosy
wznośmy dziś pod niebiosy,
że nam dał na świat Syna Swojego,
w Bóstwie Jemu równego,
Boga prawdziwego.

9. O Tajemnico Święta,
rozumem niepojęta:
żeby Bóg tak nie pomniał o Sobie,
dał się położyć w żłobie
na garści barłogu!

10. Z Aniołami śpiewajmy,
bez końca powtarzajmy:
Chwała bądź Bogu na wysokości,
a ludziom na niskości
pokój pożądany!

11. Wierzę w Syna Bożego,
Ojcu współistotnego;
Ten, z Ducha najświętszego wcielony,
dla nas jest narodzony
z Maryi Dziewicy.

12. Bezustannemi głosy
wyśpiewujmy w niebiosy:
Święty Bóg, Święty, Święty w Istności,
w dziełach Swej wszechmocności
Pan zastępów, mocy.

13. Cześć Ci Boską dajemy,
o Jezu i wierzymy,
żeś tu jest skryty w winie i chlebie,
ten sam, coś leżał w żłobie,
dla nas narodzony.

14. O Baranku bez winy,
Synu Boga jedyny,
co gładzisz grzechy świata wszystkiego,
wzruszony nędzą jego,
zlituj się nad nami!

15. Baranku, Boże żywy,
Pokarmie dusz prawdziwy,
co się nam na pożywienie dajesz
i posiłkiem się stajesz,
daj nam żywot wieczny!

Siedlecki wyd. XLI

1. Anioł pasterzom mówił:
„Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo sławnym mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia”.

2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki;
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia.

4. O, dziwne narodzenie,
nigdy nie wysłowione:
poczęła Panna Syna w czystości,
porodziła w całości
panieństwa swojego.

5. Już się ono spełniło,
co pod figurą było:
Arona różdżka ona zielona
stała się nam kwitnąca
i owoc rodząca.

6. Słuchajcież Boga Ojca,
jako wam Go zaleca:
ten ci jest Syn najmilszy, jedyny,
w raju wam obiecany,
Tego wy słuchajcie.

7. Bogu bądź cześć i chwała,
która by nie ustała,
jak Ojcu, tak i Jego Synowi
i Świętemu Duchowi,
w Trójcy jedynemu.

Siedlecki wyd. XXXIX i XXXV

1. Anioł pasterzom mówił:
„Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo podłym mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia”.

2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki;
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia.

4. O, dziwne narodzenie,
nigdy nie wysłowione:
poczęła Panna Syna w czystości,
porodziła w całości
panieństwa swojego.

5. Już się ono spełniło,
co pod figurą było:
Arona różdżka ona zielona
stała się nam kwitnąca
i owoc rodząca.

6. Słuchajcież Boga Ojca,
jako wam Go zaleca:
ten ci jest Syn najmilszy, jedyny,
w raju wam obiecany,
Tego wy słuchajcie.

7. Bogu bądź cześć i chwała,
która by nie ustała,
jak Ojcu, tak i Jego Synowi
i Świętemu Duchowi,
w Trójcy jedynemu.

Siedlecki wyd. Jubileuszowe

1. Anioł pasterzom mówił:
„Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo podłem mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia”.

2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki;
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia.

4. O, dziwne narodzenie,
nigdy nie wysłowione:
poczęła Panna Syna w czystości,
porodziła w całości
panieństwa swojego.

5. Już się ono spełniło,
co pod figurą było:
Aronowa różdżka, zielona
stała się nam kwitnąca
i owoc rodząca.

6. Słuchajcież Boga Ojca,
jako wam Go zaleca:
ten ci jest Syn najmilszy, jedyny,
wam w raju obiecany,
Tego wy słuchajcie.

7. Bogu bądź cześć i chwała,
która by nie ustała,
jak Ojcu, tak i Jego Synowi
i Świętemu Duchowi,
w Trójcy jedynemu.

Materiały SMK w Warszawie

1. Anioł pasterzom mówił:
„Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo podłym mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia”.

2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki;
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia.

4. O, dziwne narodzenie,
nigdy nie wysłowione:
poczęła Panna Syna w czystości,
porodziła w całości
panieństwa swojego.

5. Już się ono spełniło,
co pod figurą było:
Arona różdżka ona zielona
stała się nam kwitnąca
i owoc rodząca.

6. Słuchajcież Boga Ojca,
jako wam Go zaleca:
ten ci jest Syn najmilszy, jedyny,
w raju wam obiecany,
Tego wy słuchajcie.

7. Bogu bądź cześć i chwała,
która by nie ustała,
jak Ojcu, tak i Jego Synowi
i Świętemu Duchowi,
w Trójcy jedynemu.

8. Bogu dziękczynne głosy
wznośmy dziś pod niebiosy,
że nam dał na świat Syna Swojego,
w Bóstwie Jemu równego,
Boga prawdziwego.

9. O Tajemnico Święta,
rozumem niepojęta:
żeby Bóg tak nie pomniał o Sobie,
dał się położyć w żłobie
na garści barłogu!

10. Z Aniołami śpiewajmy,
bez końca powtarzajmy:
Chwała bądź Bogu na wysokości,
a ludziom na niskości
pokój pożądany!

11. Wierzę w Syna Bożego,
Ojcu współistotnego;
Ten, z Ducha najświętszego wcielony,
dla nas jest narodzony
z Maryi Dziewicy.

12. Bezustannemi głosy
wyśpiewujmy w niebiosy:
Święty Bóg, Święty, Święty w Istności,
w dziełach Swej wszechmocności
Pan zastępów, mocy.

13. Cześć Ci Boską dajemy,
o Jezu i wierzymy,
żeś tu jest skryty w winie i chlebie,
ten sam, coś leżał w żłobie,
dla nas narodzony.

14. O Baranku bez winy,
Synu Boga jedyny,
co gładzisz grzechy świata wszystkiego,
wzruszony nędzą jego,
zlituj się nad nami!

15. Baranku, Boże żywy,
Pokarmie dusz prawdziwy,
co się nam na pożywienie dajesz
i posiłkiem się stajesz,
daj nam żywot wieczny!

Abba-Ojcze

1. Anioł pasterzom mówił:
„Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo podłym mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia”.

2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki;
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia.

4. Bogu bądź cześć i chwała,
która by nie ustała,
jak Ojcu, tak i Jego Synowi
i Świętemu Duchowi,
w Trójcy jedynemu.

Informacje

W wydaniu XLI, XXXIX, XXXV i Jubileuszowym z 1928 roku Siedleckiego są tylko zwrotki 1-7. Pozostałe podaję za materiałami SMK w Warszawie. Drugi głos podaję za wydaniem Jubileuszowym z 1928 roku.
Według informacji z materiałów SMK w Warszawie, w pierwszej zwrotce w oryginale zamiast w żłobie było w chliwie, rymujące się ze skwapliwie. Słowa o różdźce Aarona ze zwrotki piątej odnoszą się do laski Aarona, która zakwitła na znak wybrania go przez Boga.
Wg materiałów SMK zwrotka pierwsza i druga są odpowiednie między innymi na Niedzielę Świętej Rodziny, natomiast zwrotki szósta i siódma na Niedzielę Chrztu Pańskiego. Zwrotki 13, 14 i 15 są zwrotkami Eucharystycznymi. Zwrotki 7, 8, 10 i 12 nadają się na Uwielbienie po Komunii. Zwrotki piewsza i piąta szczególnie pasują na Wigilię, zwrotki od 1 do 5 – na Pasterkę. Oprócz tego kolęda szczególnie nadaje się do wykorzystania:
– 2 stycznia (zwr. 1 i 5),
– 3 stycznia (zwr. 14),
– 4 stycznia (zwr. 14),
– 5 stycznia (zwr. 1 i 10),
– 7 stycznia (zwr. 1 i 11),
– 9 stycznia (zwr. 1 i 11),
– 10 stycznia (zwr. 1 i 5),
– 12stycznia (zwr. 1 i 5).