Dzieciątko - Śpiewnik karmelitański

Ach, witajże, pożądana

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)

Tekst

Wersja łączona

1. Ach, witajże, pożądana Perło droga z nieba,
gdy świat cały upragniony anielskiego chleba!
W ciele ludzkim Bóg jest skryty
na pokarm ludziom obfity;
Ciałem karmi, Krwią napoi,
by człowieka w chwale swojej
między wybranymi policzył.

2. Czyliż nie dość, Boskie Dziecię, żeś na świecie z nami,
ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami!
Malusieńki Jezu w żłobie,
co za wielka miłość w Tobie!
Czyliż nie są wielkie dziwy:
w ciele ludzkim Bóg prawdziwy
przyszedł na zbawienie człowieka?

3. O miłości niepojęta, jakżeś wielka była,
iżeś się tu z niebieskiego tronu sprowadziła,
a to do pustej szopiny,
o niesłychane nowiny!
Ach, pokorny Baraneczku,
Twój odpoczynek w żłóbeczku
z dalekiej podróży niebieskiej.

4. Dlaczegóż tak ostre życie Zbawiciel zaczyna?
Złości nasze zawiniły! Cóż winna Dziecina?
Uważ przeto każdy wierny,
jak wielce Bóg miłosierny.
Odżałował Syna Swego,
by krew przelał dla grzesznego
człowieka, by wiecznie nie zginął.

5. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.

Siedlecki wyd. XLI

3. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.

Siedlecki wyd. XXXIX i XXXV

4. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.

Siedlecki wyd. Jubileuszowe

2. Nie dość-że to, Boskie Dziecię, żeś na świecie z nami,
ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami!
Malusieńki Jezu w żłobie,
co za wielka miłość w Tobie!
Czyliż nie są wielkie dziwy:
w ludzkiem ciele Bóg prawdziwy
przyszedł na zbawienie człowieka?

Droga do nieba

3. O miłości niepojęta, jakżeś wielką była,
iżeś się tu z niebieskiego tronu sprowadziła,
a to do pustej szopiny,
o niesłychane nowiny!
Ach, pokorny Baraneczku,
Twój odpoczynek w żłóbeczku
z dalekiej podróży niebieskiej.

Exsultate Deo

2. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.

Informacje dodatkowe

W wydaniu XLI nie podano trzeciej zwrotki, którą podaję za wydaniem XXXIX, a także czwartej, której nie ma ani w wydaniu XXXIX, ani w XXXV, podaję ją za wydaniem Jubileuszowym z 1928 r. W wydaniu XXXIX i wcześniejszych pieśń jest zapisana o ton wyżej, w tonacji E-dur.
W wydaniu Jubileuszowym z 1928 roku w drugiej zwrotce zamiast słów Czyliż nie dość, Boskie Dziecię jest Niedość-że to, Boskie Dziecię, opatrzone przypisem o treści: Niedość, żeś jest małe Dziecię. Po trzeciej zwrotce jest adnotacja: Opuszczono jedną zwrotkę.
Wg. informacji uzyskanych w SMK w Warszawie:
Jest to kolęda Eucharystyczna. Szczególnie nadaje się do wykorzystania 26.XII, 3.I, 4.I, 8.I, 10.I, 11.I oraz w Niedzielę Chrztu Pańskiego.

Anioł pasterzom mówił

Zostaw komentarz

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI, materiały SMK w Warszawie
Angelus pastoribus jest czwartą zwrotką z Dies est laetitiae, XV. w.
tekst: oryginał łaciński z XI w.
tłumaczenie: XVI w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: XVII w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
Zwrotki 8-15 pochodzą z pieśni mszalnej napisanej na melodię tej kolędy.

Tekst

Wersja łączona

1. Anioł pasterzom mówił:
„Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo podłym mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia”.

2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki;
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia.

4. O, dziwne narodzenie,
nigdy nie wysłowione:
poczęła Panna Syna w czystości,
porodziła w całości
panieństwa swojego.

5. Już się ono spełniło,
co pod figurą było:
Arona różdżka ona zielona
stała się nam kwitnąca
i owoc rodząca.

6. Słuchajcież Boga Ojca,
jako wam Go zaleca:
ten ci jest Syn najmilszy, jedyny,
w raju wam obiecany,
Tego wy słuchajcie.

7. Bogu bądź cześć i chwała,
która by nie ustała,
jak Ojcu, tak i Jego Synowi
i Świętemu Duchowi,
w Trójcy jedynemu.

8. Bogu dziękczynne głosy
wznośmy dziś pod niebiosy,
że nam dał na świat Syna Swojego,
w Bóstwie Jemu równego,
Boga prawdziwego.

9. O Tajemnico Święta,
rozumem niepojęta:
żeby Bóg tak nie pomniał o Sobie,
dał się położyć w żłobie
na garści barłogu!

10. Z Aniołami śpiewajmy,
bez końca powtarzajmy:
Chwała bądź Bogu na wysokości,
a ludziom na niskości
pokój pożądany!

11. Wierzę w Syna Bożego,
Ojcu współistotnego;
Ten, z Ducha najświętszego wcielony,
dla nas jest narodzony
z Maryi Dziewicy.

12. Bezustannemi głosy
wyśpiewujmy w niebiosy:
Święty Bóg, Święty, Święty w Istności,
w dziełach Swej wszechmocności
Pan zastępów, mocy.

13. Cześć Ci Boską dajemy,
o Jezu i wierzymy,
żeś tu jest skryty w winie i chlebie,
ten sam, coś leżał w żłobie,
dla nas narodzony.

14. O Baranku bez winy,
Synu Boga jedyny,
co gładzisz grzechy świata wszystkiego,
wzruszony nędzą jego,
zlituj się nad nami!

15. Baranku, Boże żywy,
Pokarmie dusz prawdziwy,
co się nam na pożywienie dajesz
i posiłkiem się stajesz,
daj nam żywot wieczny!

Siedlecki wyd. XLI

1. Anioł pasterzom mówił:
„Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo sławnym mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia”.

2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki;
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia.

4. O, dziwne narodzenie,
nigdy nie wysłowione:
poczęła Panna Syna w czystości,
porodziła w całości
panieństwa swojego.

5. Już się ono spełniło,
co pod figurą było:
Arona różdżka ona zielona
stała się nam kwitnąca
i owoc rodząca.

6. Słuchajcież Boga Ojca,
jako wam Go zaleca:
ten ci jest Syn najmilszy, jedyny,
w raju wam obiecany,
Tego wy słuchajcie.

7. Bogu bądź cześć i chwała,
która by nie ustała,
jak Ojcu, tak i Jego Synowi
i Świętemu Duchowi,
w Trójcy jedynemu.

Siedlecki wyd. XXXIX i XXXV

1. Anioł pasterzom mówił:
„Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo podłym mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia”.

2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki;
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia.

4. O, dziwne narodzenie,
nigdy nie wysłowione:
poczęła Panna Syna w czystości,
porodziła w całości
panieństwa swojego.

5. Już się ono spełniło,
co pod figurą było:
Arona różdżka ona zielona
stała się nam kwitnąca
i owoc rodząca.

6. Słuchajcież Boga Ojca,
jako wam Go zaleca:
ten ci jest Syn najmilszy, jedyny,
w raju wam obiecany,
Tego wy słuchajcie.

7. Bogu bądź cześć i chwała,
która by nie ustała,
jak Ojcu, tak i Jego Synowi
i Świętemu Duchowi,
w Trójcy jedynemu.

Siedlecki wyd. Jubileuszowe

1. Anioł pasterzom mówił:
„Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo podłem mieście,
narodził się w ubóstwie
Pan wszego stworzenia”.

2. Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie,
znaleźli Dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

3. Taki Pan chwały wielkiej
uniżył się Wysoki;
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan wszego stworzenia.

4. O, dziwne narodzenie,
nigdy nie wysłowione:
poczęła Panna Syna w czystości,
porodziła w całości
panieństwa swojego.

5. Już się ono spełniło,
co pod figurą było:
Aronowa różdżka, zielona
stała się nam kwitnąca
i owoc rodząca.

6. Słuchajcież Boga Ojca,
jako wam Go zaleca:
ten ci jest Syn najmilszy, jedyny,
wam w raju obiecany,
Tego wy słuchajcie.

7. Bogu bądź cześć i chwała,
która by nie ustała,
jak Ojcu, tak i Jego Synowi
i Świętemu Duchowi,
w Trójcy jedynemu.

Materiały SMK w Warszawie