Ach, ubogi żłobie

Melodia

Melodia współczesna


Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI, materiały SMK w Warszawie:
tekst: XVIII w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: P. Studziński (Siedlecki J., Śpiewniczek…, 1878)


Melodia dawna


Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie Jubileuszowe z 1928 r:
tekst: XVIII w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: P. Studziński (Siedlecki J., Śpiewniczek…, 1878)


Tekst

Siedlecki - wersja łączona


1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Gdy na świat przybywasz,
grzechy z niego zmywasz.
A na zmycie naszych złości,
gorzkie łzy wylewasz.

5. Któż tu nie struchleje,
wszystek nie zdrętwieje?
Któż Cię widząc płaczącego
łzą się nie zaleje?

6. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

7. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.

Siedlecki wyd. XLI


1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Gdy na świat przybywasz,
grzechy z niego zmywasz.
A na zmycie naszych złości,
gorzkie łzy wylewasz.

5. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

6. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.

Siedlecki wyd. XXXIX


1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

5. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.


Siedlecki wyd. XXXV


1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Gdy na świat przybywasz,
grzechy z niego zmywasz.
A na zmycie tej sprośności
gorzkie łzy wylewasz.

5. Któż tu nie struchleje,
wszystek nie zdrętwieje?
Któż Cię widząc płaczącego
łzą się nie zaleje?

6. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

7. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.


Siedlecki wyd. Jubileuszowe


1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Gdy na świat przybywasz,
grzechy z niego zmywasz.
A na zmycie tej sprośności
gorzkie łzy wylewasz.

5. Któż tu nie struchleje,
wszystek nie strętwieje?
Któż Cię widząc płaczącego
łzami się nie zleje?

6. Przed Tobą padamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

7. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
I przyjmij serca skruszone,
które Ci składamy.


Exsultate Deo


1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Gdy na świat przybywasz,
grzechy z niego zmywasz.
A na zmycie tej grzeszności
gorzkie łzy wylewasz.

5. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

6. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.


Abba-Ojcze


1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
jakżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

5. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.


Informacje dodatkowe

Kolędę przetransponowałam do F-dur – w wydaniu XLI Siedleckiego jest w G-dur, a w XXXIX i wcześniejszych w A-dur. Wg materiałów SMK w Warszawie pieśń szczególnie pasuje na 26 grudnia.

Ach, witajże, pożądana

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)


Tekst

Wersja łączona


1. Ach, witajże, pożądana Perło droga z nieba,
gdy świat cały upragniony anielskiego chleba!
W ciele ludzkim Bóg jest skryty
na pokarm ludziom obfity;
Ciałem karmi, Krwią napoi,
by człowieka w chwale swojej
między wybranymi policzył.

2. Czyliż nie dość, Boskie Dziecię, żeś na świecie z nami,
ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami!
Malusieńki Jezu w żłobie,
co za wielka miłość w Tobie!
Czyliż nie są wielkie dziwy:
w ciele ludzkim Bóg prawdziwy
przyszedł na zbawienie człowieka?

3. O miłości niepojęta, jakżeś wielka była,
iżeś się tu z niebieskiego tronu sprowadziła,
a to do pustej szopiny,
o niesłychane nowiny!
Ach, pokorny Baraneczku,
Twój odpoczynek w żłóbeczku
z dalekiej podróży niebieskiej.

4. Dlaczegóż tak ostre życie Zbawiciel zaczyna?
Złości nasze zawiniły! Cóż winna Dziecina?
Uważ przeto każdy wierny,
jak wielce Bóg miłosierny.
Odżałował Syna Swego,
by krew przelał dla grzesznego
człowieka, by wiecznie nie zginął.

5. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.

Siedlecki wyd. XLI


1. Ach, witajże, pożądana Perło droga z nieba,
gdy świat cały upragniony anielskiego chleba!
W ciele ludzkim Bóg jest skryty
na pokarm ludziom obfity;
Ciałem karmi, Krwią napoi,
by człowieka w chwale swojej
między wybranymi policzył.

2. Czyliż nie dość, Boskie Dziecię, żeś na świecie z nami,
ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami!
Malusieńki Jezu w żłobie,
co za wielka miłość w Tobie!
Czyliż nie są wielkie dziwy:
w ciele ludzkim Bóg prawdziwy
przyszedł na zbawienie człowieka?

3. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.

Siedlecki wyd. XXXIX i XXXV


1. Ach, witajże, pożądana Perło droga z nieba,
gdy świat cały upragniony anielskiego chleba!
W ciele ludzkim Bóg jest skryty
na pokarm ludziom obfity;
Ciałem karmi, Krwią napoi,
by człowieka w chwale swojej
między wybranymi policzył.

2. Czyliż nie dość, Boskie Dziecię, żeś na świecie z nami,
ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami!
Malusieńki Jezu w żłobie,
co za wielka miłość w Tobie!
Czyliż nie są wielkie dziwy:
w ciele ludzkim Bóg prawdziwy
przyszedł na zbawienie człowieka?

3. O miłości niepojęta, jakżeś wielka była,
iżeś się tu z niebieskiego tronu sprowadziła,
a to do pustej szopiny,
o niesłychane nowiny!
Ach, pokorny Baraneczku,
Twój odpoczynek w żłóbeczku
z dalekiej podróży niebieskiej.

4. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.


Siedlecki wyd. Jubileuszowe


1. Ach, witajże, pożądana Perło droga z nieba,
gdy świat cały upragniony anielskiego chleba!
W ciele ludzkim Bóg jest skryty
na pokarm ludziom obfity;
Ciałem karmi, Krwią napoi,
by człowieka w chwale swojej
między wybranymi policzył.

2. Nie dość-że to, Boskie Dziecię, żeś na świecie z nami,
ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami!
Malusieńki Jezu w żłobie,
co za wielka miłość w Tobie!
Czyliż nie są wielkie dziwy:
w ludzkiem ciele Bóg prawdziwy
przyszedł na zbawienie człowieka?

3. O miłości niepojęta, jakżeś wielka była,
iżeś się tu z niebieskiego tronu sprowadziła,
a to do pustej szopiny,
o niesłychane nowiny!
Ach, pokorny Baraneczku,
Twój odpoczynek w żłóbeczku
z dalekiej podróży niebieskiej.

4. Dlaczegóż tak ostre życie Zbawiciel zaczyna?
Złości nasze zawiniły! Cóż winna Dziecina?
Uważ przeto każdy wierny,
jak wielce Bóg miłosierny.
Odżałował Syna Swego,
by krew przelał dla grzesznego
człowieka, by wiecznie nie zginął.

5. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.


Droga do nieba


1. Ach, witajże, pożądana Perło droga z nieba,
gdy świat cały upragniony anielskiego chleba!
W ciele ludzkim Bóg jest skryty
na pokarm ludziom obfity;
Ciałem karmi, Krwią napoi,
by człowieka w chwale swojej
między wybranymi policzył.

2. Czyliż nie dość, Boskie Dziecię, żeś na świecie z nami,
ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami!
Malusieńki Jezu w żłobie,
co za wielka miłość w Tobie!
Czyliż nie są wielkie dziwy:
w ciele ludzkim Bóg prawdziwy
przyszedł na zbawienie człowieka?

3. O miłości niepojęta, jakżeś wielką była,
iżeś się tu z niebieskiego tronu sprowadziła,
a to do pustej szopiny,
o niesłychane nowiny!
Ach, pokorny Baraneczku,
Twój odpoczynek w żłóbeczku
z dalekiej podróży niebieskiej.

4. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.


Exsultate Deo


1. Ach, witajże, pożądana Perło droga z nieba,
gdy świat cały upragniony anielskiego chleba!
W ciele ludzkim Bóg jest skryty
na pokarm ludziom obfity;
Ciałem karmi, Krwią napoi,
by człowieka w chwale swojej
między wybranymi policzył.

2. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.


Informacje dodatkowe

W wydaniu XLI nie podano trzeciej zwrotki, którą podaję za wydaniem XXXIX, a także czwartej, której nie ma ani w wydaniu XXXIX, ani w XXXV, podaję ją za wydaniem Jubileuszowym z 1928 r. W wydaniu XXXIX i wcześniejszych pieśń jest zapisana o ton wyżej, w tonacji E-dur.
W wydaniu Jubileuszowym z 1928 roku w drugiej zwrotce zamiast słów Czyliż nie dość, Boskie Dziecię jest Niedość-że to, Boskie Dziecię, opatrzone przypisem o treści: Niedość, żeś jest małe Dziecię. Po trzeciej zwrotce jest adnotacja: Opuszczono jedną zwrotkę.
Wg. informacji uzyskanych w SMK w Warszawie:
Jest to kolęda Eucharystyczna. Szczególnie nadaje się do wykorzystania 26.XII, 3.I, 4.I, 8.I, 10.I, 11.I oraz w Niedzielę Chrztu Pańskiego.

Akt ofiarowania Miłości Miłosiernej (Oddaję się Tobie, mój Boże)

Melodia

Chcę widzieć Boga. Karmelitański śpiewnik liturgiczny
tekst: św. Teresa od Dzieciątka Jezus
melodia: s. M. Katarzyna od Jezusa
Melodię przetransponowałam o cały ton w dół.


Tekst

Ref. Oddaję się Tobie, mój Boże, Trójco Błogosławiona,
na ofiarę całopalną Twojej Miłosiernej Miłości.
Przelewaj w mą duszę strumienie nieskończonej czułości, ukryte w Tobie,
bym się stała męczennicą Twojej Miłości.

1. Pragnę Cię kochać i sprawiać, by Cię kochano,
pragnę wypełnić doskonale Twoją wolę.
Pragnę być świętą, jednak znam moją słabość.
Ty sam bądź moją świętością.

Dałeś mi swego jedynego Syna,
by stał się moim Zbawicielem i Oblubieńcem.
Patrz na mnie już tylko przez Oblicze Jezusa
i przez Jego Serce płonące miłością.

Ref. Oddaję się Tobie, mój Boże, Trójco Błogosławiona,
na ofiarę całopalną Twojej Miłosiernej Miłości.
Przelewaj w mą duszę strumienie nieskończonej czułości, ukryte w Tobie,
bym się stała męczennicą Twojej Miłości.

2. Pod wieczór życia
stanę przed Tobą z pustymi rękoma,
bo nie proszę Cię, byś liczył moje uczynki.
Nasza sprawiedliwość skażona jest w Twoich oczach.

Pragnę przyodziać się Twoją własną sprawiedliwością
i jako dar Twej Miłości otrzymać Ciebie samego.
Nie chcę innego tronu, ani innej korony,
jedynie tylko Ciebie, mój Umiłowany.

Ref. Oddaję się Tobie, mój Boże, Trójco Błogosławiona,
na ofiarę całopalną Twojej Miłosiernej Miłości.
Przelewaj w mą duszę strumienie nieskończonej czułości, ukryte w Tobie,
bym się stała męczennicą Twojej Miłości.

3. Jestem pewna, że spełnisz me pragnienia,
że im więcej zamierzasz dać, tym więcej każesz pragnąć.
Jak w tabernakulum pozostań we mnie,
nie oddalaj się nigdy od Twej małej hostii.

Pragnę, by całe moje życie było aktem czystej Miłości.
W Twoich oczach czas jest niczym,
w jednej chwili możesz mnie przygotować
do spotkania z Tobą.

Ref. Oddaję się Tobie, mój Boże, Trójco Błogosławiona,
na ofiarę całopalną Twojej Miłosiernej Miłości.
Przelewaj w mą duszę strumienie nieskończonej czułości, ukryte w Tobie,
bym się stała męczennicą Twojej Miłości.

4. Dziękuję Ci, o mój Boże,
za wszystkie łaski, jakimi mnie obdarzyłeś,
że przeprowadziłeś mnie przez próbę cierpienia,
że podzieliłeś się ze mną drogocennym krzyżem.

Mam nadzieję, że po tym ziemskim wygnaniu
pójdę radować się z Tobą w Ojczyźnie.
Dusza moja bezzwłocznie uleci
w wieczne objęcia Twej Miłosiernej Miłości.

Ref. Oddaję się Tobie, mój Boże, Trójco Błogosławiona,
na ofiarę całopalną Twojej Miłosiernej Miłości.
Przelewaj w mą duszę strumienie nieskończonej czułości, ukryte w Tobie,
bym się stała męczennicą Twojej Miłości.

Śpiewnik karmelitański
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.