pokora - Śpiewnik karmelitański

Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie

Prośba dziecka do Pana Jezusa

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI
tekst: ks. A. Kowalkowski, 1915 r. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
melodia: ks. A. Kowalkowski, 1915 r. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
Pieśń podaję za wydaniem XLI Siedleckiego, w tonacji C-dur. W wydaniach starszych jest w D-dur.

Tekst

Wersja łączona

1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.

Siedl. XLI

1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecko przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecko Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.

Siedl. XXXIX i XXXV

1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.

Siedl. Jub.

1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w niem!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twem.

Droga do Nieba

1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

Oby, Panie, moje serce nie było pyszne (Modlitwa o pokorę)

Zostaw komentarz

Psalm 131

Melodia

https://relikwieteresy.pl/gallery/

Tekst

Oby, Panie, moje serce nie było pyszne,
moje oczy nie były wyniosłe,
bym nie gonił za tym, co wielkie,
co przerasta moje siły.
Obym karcił i uciszał moją duszę,
jak dziecko na łonie swej matki,
bym przed Tobą był jak dziecko,
jak dziecko na łonie Matki.
Obym, Jezu, ufał Tobie,
nie wierząc swym uczuciom,
bym zostawił złote myśli,
a w nadziei trwał.
Obym kochał tylko Ciebie,
całym sercem, całą duszą,
i nie szukał swej korzyści,
darmo dał Ci siebie.

Uwielbiaj, duszo moja, sławę Pana mego

2 komentarze

Melodia

Siedl. 779 k

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI
tekst: Łk 1,46-55
tłumaczenie: (Siedlecki J., Śpiewniczek…, wyd. z lat 1879-1895)
melodia: (Siedlecki J., Śpiewniczek…, wyd. z lat 1879-1895), (Śpiewnik liturgiczny, K. Mrowiec)

Siedl. 610a wariant 1

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XXXIX
tekst: Łk 1,46-55
tłumaczenie: (Siedlecki J., Śpiewniczek…, wyd. z lat 1879-1895)
Melodię przetransponowałam o kwartę w dół.

Siedl. 610a wariant 2

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XXXIX
tekst: Łk 1,46-55
tłumaczenie: (Siedlecki J., Śpiewniczek…, wyd. z lat 1879-1895)
Melodię przetransponowałam o kwartę w dół.

Droga do nieba 6.7b

Droga do nieba. Katolicki modlitewnik i śpiewnik, Opole 2020
tekst: Łk 1,46-55
tłumaczenie: (Siedlecki J., Śpiewniczek…, wyd. z lat 1879-1895)
Melodię przetransponowałam o tercję wielką w dół. Uprościłam też zapis.

Exsultate Deo 223

Exsultate Deo. Śpiewnik mszalny
tekst: Łk 1,46-55
tłumaczenie: (Siedlecki J., Śpiewniczek…, wyd. z lat 1879-1895)

ks. I. Mański

Exsultate Deo. Śpiewnik mszalny
tekst: Łk 1,46-55
tłumaczenie: (Siedlecki J., Śpiewniczek…, wyd. z lat 1879-1895)
melodia: ks. I. Mański
Melodię przetransponowałam o cały ton w dół.

G. Skop

Exsultate Deo. Śpiewnik mszalny
tekst: Łk 1,46-55
tłumaczenie: (Siedlecki J., Śpiewniczek…, wyd. z lat 1879-1895)
melodia: G. Skop
Melodię przetransponowałam o tercję wielką w dół.

Tekst

Siedlecki XLI

1. Uwielbiaj, duszo moja, sławę Pana mego,
chwal Boga Stworzyciela tak bardzo dobrego.
Bóg mój, zbawienie moje, jedyna otucha,
Bóg mi rozkoszą serca i weselem ducha.

2. Bo mile przyjąć raczył swej sługi pokorę,
łaskawym okiem wejrzał na Dawida córę.
Przeto wszystkie narody co ziemię osiędą,
odtąd błogosławioną mnie nazywać będą.

3. Bo wielkimi darami uczczonam od Tego,
którego moc przedziwna, święte imię Jego.
Którzy się Pana boją, szczęśliwi na wieki,
bo z nimi miłosierdzie z rodu w ród daleki.

4. Na cały świat pokazał moc swych ramion świętych,
rozproszył dumne myśli głów pychą nadętych.
Wyniosłych złożył z tronu, znikczemnił wielmożne,
wywyższył, uwielmożnił w pokorę zamożne.

5. Głodnych nasycił hojnie i w dobra spanoszył,
bogaczów z torbą puścił i nędznie rozproszył.
Przyjął do łaski sługę, Izraela cnego,
wspomniał nań, użyczył mu miłosierdzia swego.

6. Wypełnił, co był przyrzekł niegdyś ojcom naszym,
Abrahamowi z potomstwem jego, wiecznym czasem.
Wszyscy śpiewajmy Bogu w Trójcy Jedynemu,
chwała Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu.

7. Jak była na początku, tak zawsze niech będzie,
teraz i na wiek wieków niechaj słynie wszędzie.

Siedlecki XXXIX i XXXV

1. Uwielbiaj, duszo moja, sławę Pana mego,
chwal Boga Stworzyciela tak bardzo dobrego.

2. Bóg mój, zbawienie moje, jedyna otucha,
Bóg mi rozkoszą serca i weselem ducha.

3. Bo mile przyjąć raczył swej sługi pokorę,
łaskawym okiem wejrzał na Dawida córę.

4. Przeto wszystkie narody co ziemię osiędą,
odtąd błogosławioną mnie nazywać będą.

5. Bo wielkimi darami uczczonam od Tego,
którego moc przedziwna, święte imię Jego.

6. Którzy się Pana boją, szczęśliwi na wieki,
bo z nimi miłosierdzie z rodu w ród daleki.

7. Na cały świat pokazał moc swych ramion świętych,
rozproszył dumne myśli głów pychą nadętych.

8. Wyniosłych złożył z tronu, znikczemnił wielmożne,
wywyższył, uwielmożnił w pokorę zamożne.

9. Głodnych nasycił hojnie i w dobra spanoszył,
bogaczów z torbą puścił i nędznie rozproszył.

10. Przyjął do łaski sługę, Izraela cnego,
wspomniał nań, użyczył mu miłosierdzia swego.

11. Wypełnił, co był przyrzekł niegdyś ojcom naszym,
Abrahamowi z potomstwem jego, wiecznym czasem.

12. Wszyscy śpiewajmy Bogu w Trójcy Jedynemu,
chwała Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu.

13. Jak była na początku, tak zawsze niech będzie,
teraz i na wiek wieków niechaj słynie wszędzie.

Siedlecki wyd. Jubileuszowe

1. Uwielbiaj, duszo moja, sławę Pana mego,
chwal Boga Stworzyciela tak bardzo dobrego.

2. Bóg mój, zbawienie moje, jedyna otucha,
Bóg mi rozkoszą serca i weselem ducha.

3. Bo mile przyjąć raczył swej sługi pokorę,
łaskawem okiem wejrzał na Dawida córę.

4. Przeto wszystkie narody co ziemię osiędą,
odtąd błogosławioną mnie nazywać będą.

5. Bo wielkiemi darami uczczonam od Tego,
którego moc przedziwna, święte imię Jego.

6. Którzy się Pana boją, szczęśliwi na wieki,
bo z nimi miłosierdzie z rodu w ród daleki.

7. Na cały świat pokazał moc swych ramion świętych,
rozproszył dumne myśli głów pychą nadętych.

8. Wyniosłych złożył z tronu, znikczemnił wielmożne,
wywyższył, uwielmożnił w pokorę zamożne.

9. Głodnych nasycił hojnie i w dobra spanoszył,
bogaczów z torbą puścił i nędznie rozproszył.

10. Przyjął do łaski sługę, Izraela cnego,
wspomniał nań, użyczył mu miłosierdzia swego.

11. Wypełnił, co był przyrzekł niegdyś ojcom naszym,
Abramowi z potomstwem jego, wiecznym czasem.

12. Wszyscy śpiewajmy Bogu w Trójcy Jedynemu,
chwała Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu.

13. Jak była na początku, tak zawsze niech będzie,
teraz i na wiek wieków niechaj słynie wszędzie.

Exsultate Deo

1. Uwielbiaj, duszo moja, sławę Pana mego,
chwal Boga Stworzyciela tak bardzo dobrego.
Bóg mój, zbawienie moje, jedyna otucha,
Bóg mi rozkoszą serca i weselem ducha.

2. Bo mile przyjąć raczył swej sługi pokorę,
łaskawym okiem wejrzał na Dawida córę.
Przeto wszystkie narody co ziemię osiędą,
odtąd błogosławioną mnie nazywać będą.

3. Bo wielkimi darami uczczonam od Tego,
którego moc przedziwna, święte imię Jego.
Którzy się Pana boją, szczęśliwi na wieki,
bo z nimi miłosierdzie z rodu w ród daleki.

5. Głodnych nasycił hojnie i w dobra spanoszył,
bogaczów z niczym puścił i nędznie rozproszył.
Przyjął do łaski sługę, Izraela cnego,
wspomniał nań, użyczył mu miłosierdzia swego.

6. Wypełnił, co był przyrzekł niegdyś ojcom naszym,
Abrahamowi z potomstwem jego, wiecznym czasem.
Wszyscy śpiewajmy Bogu w Trójcy Jedynemu,
chwała Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu.

7. Jak była na początku, tak zawsze niech będzie,
teraz i na wiek wieków niechaj słynie wszędzie.

Zbliżam się w pokorze (Adoro te devote)

Zostaw komentarz

Melodia

mel. gregoriańska

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI
tekst: Adoro te devote św. Tomasz z Akwinu OP, XIII w. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1959)
zwrotki 3-6: ks. A. Poradowski (1953)
melodia: gregoriańska (Liber usualis, Romae-Tornaci 1923)
Melodię podaję za wydaniem XLI, w wydaniach wcześniejszych jest o ton wyżej. W wydaniu Jubileuszowym z 1928 roku podano tylko zwrotki 1, 2 i 7. W śpiewniku Droga do nieba podano dodatkowo melodię Amen (w Siedleckim go nie ma). Śpiewnik Abba-Ojcze podaje melodię uproszczoną.

mel. uproszczona

Abba – Ojcze. Pieśni i piosenki religijne, zebrał i opracował ks. Hieronim Chamski
tekst: Adoro te devote św. Tomasz z Akwinu OP, XIII w. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1959)
zwrotki 3-6: ks. A. Poradowski (1953)
melodia: gregoriańska (Liber usualis, Romae-Tornaci 1923)
Melodię podaję za wydaniem XLI, w wydaniach wcześniejszych jest o ton wyżej. W wydaniu Jubileuszowym z 1928 roku podano tylko zwrotki 1, 2 i 7. W śpiewniku Droga do nieba podano dodatkowo melodię Amen (w Siedleckim go nie ma). Śpiewnik Abba-Ojcze podaje melodię uproszczoną.

mel. Droga do nieba - Gill.

Droga do nieba. Katolicki modlitewnik i śpiewnik, Opole 2020
tekst: Adoro te devote św. Tomasz z Akwinu OP, XIII w. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1959)
zwrotki 3-6: ks. A. Poradowski (1953)
melodia: (Gillar R., Zbiór)
Melodię przetransponowałam z D-dur do B-dur.

wersja łacińska - nuty

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI
tekst: św. Tomasz z Akwinu OP, XIII w. (A. R.)
melodia: Adam od św. Wiktora XII w. (A. R.)

wersja łacińska - neumy, mel. 1

https://gregobase.selapa.net/chant.php?id=4216

wersja łacińska - neumy, mel. 2

https://gregobase.selapa.net/chant.php?id=7655

Tekst

Wersja łączona

1. Zbliżam się w pokorze i niskości swej;
wielbię Twój majestat skryty w Hostii tej.
Tobie dziś w ofierze serce daję swe;
o utwierdzaj w wierze, Jezu, dzieci Twe.

2. Mylą się, o Boże, w Tobie wzrok i smak;
kto się im poddaje, temu wiary brak;
ja jedynie wierzyć Twej nauce chcę,
że w postaci Chleba utaiłeś się.

3. Bóstwo swe na krzyżu skryłeś wobec nas;
tu ukryte z Bóstwem Człowieczeństwo wraz;
lecz w Oboje wierząc, wiem, że dojdę tam,
gdzieś przygarnął łotra: do Twych niebios bram.

4. Jak niewierny Tomasz Twych nie szukam ran,
lecz wyznaję z wiarą, żeś mój Bóg i Pan.
Pomóż wierze mojej, Jezu, łaską swą,
ożyw mą nadzieję, rozpal miłość mą.

5. Ty, coś upamiętnił śmierci Bożej czas,
Chlebie Żywy, życiem swym darzący nas,
spraw, bym dla swej duszy życie z Ciebie brał,
bym nad wszelką słodycz Ciebie poznać chciał.

6. Ty, co jak pelikan, Krwią swą karmisz lud,
przywróć mi niewinność, oddal grzechów brud.
Oczyść mnie Krwią swoją, która wszystkich nas
jedną kroplą może obmyć z win i zmaz.

7. Pod zasłoną teraz, Jezu, widzę Cię;
niech pragnienie serca kiedyś spełni się:
bym oblicze Twoje tam oglądać mógł,
gdzie wybranym miejsce przygotował Bóg.

Amen.

Siedlecki wyd. XLI

1. Zbliżam się w pokorze i niskości swej;
wielbię Twój majestat skryty w Hostii tej.
Tobie dziś w ofierze serce daję swe;
o utwierdzaj w wierze, Jezu, dzieci Twe.

2. Mylą się, o Boże, w Tobie wzrok i smak;
kto się im poddaje, temu wiary brak;
ja jedynie wierzyć Twej nauce chcę,
że w postaci Chleba utaiłeś się.

3. Bóstwo swe na krzyżu skryłeś wobec nas;
tu ukryte z Bóstwem Człowieczeństwo wraz;
lecz w Oboje wierząc, wiem, że dojdę tam,
gdzieś przygarnął łotra: do Twych niebios bram.

4. Jak niewierny Tomasz Twych nie szukam ran,
lecz wyznaję z wiarą, żeś mój Bóg i Pan.
Pomóż wierze mojej, Jezu, łaską swą,
ożyw mą nadzieję, rozpal miłość mą.

5. Ty, coś upamiętnił śmierci Bożej czas,
Chlebie życia, życiem swym darzący nas,
spraw, bym dla swej duszy życie z Ciebie brał,
bym nad wszelką słodycz Ciebie poznać chciał.

6. Ty, co jak pelikan, Krwią swą karmisz lud,
przywróć mi niewinność, oddal grzechów brud.
Oczyść mnie Krwią swoją, która wszystkich nas
jedną kroplą może obmyć z win i zmaz.

7. Pod zasłoną teraz, Jezu, widzę Cię;
niech pragnienie serca kiedyś spełni się:
bym oblicze Twoje tam oglądać mógł,
gdzie wybranym miejsce przygotował Bóg.

Siedlecki wyd. XXXIX

1. Zbliżam się w pokorze i niskości swej;
wielbię Twój majestat skryty w Hostii tej.
Tobie dziś w ofierze serce daję swe;
o utwierdzaj w wierze, Jezu, dzieci Twe.

2. Mylą się, o Boże, w Tobie wzrok i smak;
kto się im poddaje, temu wiary brak;
ja jedynie wierzyć Twej nauce chcę,
że w postaci Chleba utaiłeś się.

3. Bóstwo swe na krzyżu skryłeś wobec nas;
tu ukryte z Bóstwem Człowieczeństwo wraz;
lecz w Oboje wierząc, wiem, że dojdę tam,
gdzieś przygarnął łotra: do Twych niebios bram.

4. Jak niewierny Tomasz Twych nie szukam ran,
lecz wyznaję z wiarą, żeś mój Bóg i Pan.
Pomóż wierze mojej, Jezu, łaską swą,
ożyw mą nadzieję, rozpal miłość mą.

5. Ty, coś upamiętnił śmierci Bożej czas,
Chlebie Żywy, życiem swym darzący nas,
spraw, bym dla swej duszy życie z Ciebie brał,
bym nad wszelką słodycz Ciebie poznać chciał.

6. Ty, co jak pelikan, Krwią swą karmisz lud,
przywróć mi niewinność, oddal grzechów brud.
Oczyść mnie Krwią swoją, która wszystkich nas
jedną kroplą może obmyć z win i zmaz.

7. Pod zasłoną teraz, Jezu, widzę Cię;
niech pragnienie serca kiedyś spełni się:
bym oblicze Twoje tam oglądać mógł,
gdzie wybranym miejsce przygotował Bóg.

Siedlecki wyd. XXXV

1. Zbliżam się w pokorze i niskości swej;
wielbię Twój majestat skryty w Hostii tej.
Tobie dziś w ofierze serce daję swe;
o utwierdzaj w wierze, Jezu, dzieci Twe.

2. Mylą się, o Boże, w Tobie wzrok i smak;
kto się im poddaje, temu wiary brak;
ja jedynie wierzyć Twej nauce chcę,
że w postaci Chleba utaiłeś się.

3. Bóstwo swe na krzyżu skryłeś wobec nas;
tu ukryte z Bóstwem Człowieczeństwo wraz;
lecz w Oboje wierząc, wiem, że dojdę tam,
gdzieś przygarnął łotra: do Twych niebios bram.

4. Jak niewierny Tomasz Twych nie szukam ran,
lecz wyznaję z wiarą, żeś mój Bóg i Pan.
Pomóż wierze mojej, Jezu, łaską swą,
ożyw mą nadzieję, rozpal miłość mą.

5. Ty, coś upamiętnił śmierci Bożej czas,
Chlebie Żywy, życiem swym darzący nas,
spraw, bym dla swej duszy życie z Ciebie brał,
bym nad wszelką słodycz Ciebie poznać chciał.

6. Ty, co jak pelikan, Krwią swą karmisz lud,
przywróć mi niewinność, oddal grzechów brud.
Oczyść mię Krwią swoją, która wszystkich nas
jedną kroplą może obmyć z win i zmaz.

7. Pod zasłoną teraz, Jezu, widzę Cię;
niech pragnienie serca kiedyś spełni się:
bym oblicze Twoje tam oglądać mógł,
gdzie wybranym miejsce przygotował Bóg.

Siedlecki wyd. Jubileuszowe

1. Zbliżam się w pokorze i niskości swej;
wielbię Twój majestat skryty w Hostii tej.
Tobie dziś w ofierze serce daję swe;
o utwierdzaj w wierze, Jezu, dzieci Twe.

2. Mylą się, o Boże, w Tobie wzrok i smak;
kto się im poddaje, ten ma wiary brak;
ja jedynie wierzyć Twej nauce chcę,
że w postaci Chleba utaiłeś się.

3. Pod zasłoną teraz, Jezu, widzę Cię;
niech pragnienie serca kiedyś spełni się:
bym oblicze Twoje tam oglądać mógł,
gdzie wybranym miejsce przygotował Bóg.

Droga do nieba

1. Zbliżam się w pokorze i niskości swej;
wielbię Twój majestat skryty w Hostii tej.
Tobie dziś w ofierze serce daję swe;
o utwierdzaj w wierze, Jezu, dzieci Twe.

2. Mylą się, o Boże, w Tobie wzrok i smak;
kto się im poddaje, temu wiary brak;
ja jedynie wierzyć Twej nauce chcę,
że w postaci Chleba utaiłeś się.

3. Bóstwo swe na krzyżu skryłeś wobec nas;
tu ukryte z Bóstwem Człowieczeństwo wraz;
lecz w Oboje wierząc, wiem, że dojdę tam,
gdzieś przygarnął łotra: do Twych niebios bram.

4. Jak niewierny Tomasz Twych nie szukam ran,
lecz wyznaję z wiarą, żeś mój Bóg i Pan.
Pomóż wierze mojej, Jezu, łaską swą,
ożyw mą nadzieję, rozpal miłość mą.

5. Ty, coś upamiętnił śmierci Bożej czas,
Chlebie Żywy, życiem swym darzący nas,
spraw, bym dla swej duszy życie z Ciebie brał,
bym nad wszelką słodycz Ciebie poznać chciał.

6. Ty, co jak pelikan, Krwią swą karmisz lud,
przywróć mi niewinność, oddal grzechów brud.
Oczyść mię Krwią swoją, która wszystkich nas
jedną kroplą może obmyć z win i zmaz.

7. Pod zasłoną teraz, Jezu, widzę Cię;
niech pragnienie serca kiedyś spełni się:
bym oblicze Twoje tam oglądać mógł,
gdzie wybranym miejsce przygotował Bóg.

Amen.

Droga do nieba - Gill.

1. Zbliżam się w pokorze i niskości swej;
wielbię Twój majestat skryty w Hostii tej.
Tobie dziś w ofierze serce daję swe;
o utwierdzaj w wierze, Jezu, dzieci Twe.

Ref. Witaj, Jezu, prawe „Manchu”, Chryste Jezu,
o, racz utwierdzić w wierze wszystkie dzieci swe.