żłób - Śpiewnik karmelitański

Melodia

Melodia współczesna

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI, materiały SMK w Warszawie:
tekst: XVIII w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: P. Studziński (Siedlecki J., Śpiewniczek…, 1878)

Melodia dawna

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie Jubileuszowe z 1928 r:
tekst: XVIII w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: P. Studziński (Siedlecki J., Śpiewniczek…, 1878)

Tekst

Siedlecki - wersja łączona

1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Gdy na świat przybywasz,
grzechy z niego zmywasz.
A na zmycie naszych złości,
gorzkie łzy wylewasz.

5. Któż tu nie struchleje,
wszystek nie zdrętwieje?
Któż Cię widząc płaczącego
łzą się nie zaleje?

6. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

7. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.

Siedlecki wyd. XLI

1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Gdy na świat przybywasz,
grzechy z niego zmywasz.
A na zmycie naszych złości,
gorzkie łzy wylewasz.

5. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

6. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.

Siedlecki wyd. XXXIX

1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

5. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.

Siedlecki wyd. XXXV

1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Gdy na świat przybywasz,
grzechy z niego zmywasz.
A na zmycie tej sprośności
gorzkie łzy wylewasz.

5. Któż tu nie struchleje,
wszystek nie zdrętwieje?
Któż Cię widząc płaczącego
łzą się nie zaleje?

6. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

7. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.

Siedlecki wyd. Jubileuszowe

1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Gdy na świat przybywasz,
grzechy z niego zmywasz.
A na zmycie tej sprośności
gorzkie łzy wylewasz.

5. Któż tu nie struchleje,
wszystek nie strętwieje?
Któż Cię widząc płaczącego
łzami się nie zleje?

6. Przed Tobą padamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

7. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
I przyjmij serca skruszone,
które Ci składamy.

Exsultate Deo

1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
takżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Gdy na świat przybywasz,
grzechy z niego zmywasz.
A na zmycie tej grzeszności
gorzkie łzy wylewasz.

5. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

6. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.

Abba-Ojcze

1. Ach, ubogi żłobie,
cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok niż ma niebo,
w maleńkiej osobie.

2. Zbawicielu drogi,
jakżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo,
obrałeś barłogi.

3. Czyżeś nie mógł sobie
w największej ozdobie
obrać pałacu drogiego,
nie w tym leżeć żłobie?

4. Na twarz upadamy,
czołem uderzamy,
witając Cię w tej stajence
między bydlętami.

5. Zmiłuj się nad nami,
obmyj z grzechów łzami.
Przyjmij serca te skruszone,
które Ci składamy.

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)

Tekst

Wersja łączona

1. Ach, witajże, pożądana Perło droga z nieba,
gdy świat cały upragniony anielskiego chleba!
W ciele ludzkim Bóg jest skryty
na pokarm ludziom obfity;
Ciałem karmi, Krwią napoi,
by człowieka w chwale swojej
między wybranymi policzył.

2. Czyliż nie dość, Boskie Dziecię, żeś na świecie z nami,
ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami!
Malusieńki Jezu w żłobie,
co za wielka miłość w Tobie!
Czyliż nie są wielkie dziwy:
w ciele ludzkim Bóg prawdziwy
przyszedł na zbawienie człowieka?

3. O miłości niepojęta, jakżeś wielka była,
iżeś się tu z niebieskiego tronu sprowadziła,
a to do pustej szopiny,
o niesłychane nowiny!
Ach, pokorny Baraneczku,
Twój odpoczynek w żłóbeczku
z dalekiej podróży niebieskiej.

4. Dlaczegóż tak ostre życie Zbawiciel zaczyna?
Złości nasze zawiniły! Cóż winna Dziecina?
Uważ przeto każdy wierny,
jak wielce Bóg miłosierny.
Odżałował Syna Swego,
by krew przelał dla grzesznego
człowieka, by wiecznie nie zginął.

5. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.

Siedlecki wyd. XLI

3. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.

Siedlecki wyd. XXXIX i XXXV

4. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.

Siedlecki wyd. Jubileuszowe

2. Nie dość-że to, Boskie Dziecię, żeś na świecie z nami,
ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami!
Malusieńki Jezu w żłobie,
co za wielka miłość w Tobie!
Czyliż nie są wielkie dziwy:
w ludzkiem ciele Bóg prawdziwy
przyszedł na zbawienie człowieka?

Droga do nieba

3. O miłości niepojęta, jakżeś wielką była,
iżeś się tu z niebieskiego tronu sprowadziła,
a to do pustej szopiny,
o niesłychane nowiny!
Ach, pokorny Baraneczku,
Twój odpoczynek w żłóbeczku
z dalekiej podróży niebieskiej.

Exsultate Deo

2. Niech Ci, Jezu, będą dzięki za Twe Narodzenie,
bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie.
Miłość, która to sprawiła,
iż Cię do nas sprowadziła,
niech swą iskrą nas zapali,
abyśmy Cię miłowali
teraz i bez końca w wieczności.

Informacje dodatkowe

W wydaniu XLI nie podano trzeciej zwrotki, którą podaję za wydaniem XXXIX, a także czwartej, której nie ma ani w wydaniu XXXIX, ani w XXXV, podaję ją za wydaniem Jubileuszowym z 1928 r. W wydaniu XXXIX i wcześniejszych pieśń jest zapisana o ton wyżej, w tonacji E-dur.
W wydaniu Jubileuszowym z 1928 roku w drugiej zwrotce zamiast słów Czyliż nie dość, Boskie Dziecię jest Niedość-że to, Boskie Dziecię, opatrzone przypisem o treści: Niedość, żeś jest małe Dziecię. Po trzeciej zwrotce jest adnotacja: Opuszczono jedną zwrotkę.
Wg. informacji uzyskanych w SMK w Warszawie:
Jest to kolęda Eucharystyczna. Szczególnie nadaje się do wykorzystania 26.XII, 3.I, 4.I, 8.I, 10.I, 11.I oraz w Niedzielę Chrztu Pańskiego.