Boscy posłowie

Kolęda solowa

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XXXIX:
tekst: 1870 r. (Siedlecki J., Śpiewniczek…, 1878)
melodia: P. Studziński (Siedlecki J., Śpiewniczek…, 1878)
Melodię pozostawiam w tonacji, w jakiej jest w Siedleckim, ponieważ jest to kolęda solowa i ma tak duży ambitus, że nawet po przetransponowaniu byłaby mało wykonalna dla ludu. Drugi głos podaję za wydaniem Jubileuszowym z 1928 roku.


Tekst

wersja łączona


1. Boscy posłowie, o święci Anieli,
od was nam przyszła z nieba ta nowina:
że w stajeneczce na biednej pościeli
Panna powiła nam Boskiego Syna;
my się dziś biedni radujemy z wami,
że się zmiłował Bóg nad grzesznikami.

2. Biedne pastuszki, pobożni prostacy!
Wyście aniołom pierwsi uwierzyli;
chociaż byliście najwięksi biedacy,
pierwsi z darami do szopki przybyli.
Jak wy Jezusa witali ze łzami,
tak my biedacy witamy Go z wami.

3. Od Wschodu Mędrce, królowie bogaci!
Wyście Jezusem biednym nie wzgardzili,
wyście w pastuszkach poznali swych braci
i razem z nimi Bogu się skłonili.
Jak wy Jezusa czcili z pastuszkami,
tak my Go czcimy dzisiaj wszyscy z wami.

4. My wszyscy ludzie, mądrzy i prostacy,
mali, wysocy, biedni i bogaci!
My, dziś w Jezusie równi i jednacy,
kochać się mamy, jak rodzonych braci!
Razem śpiewajmy: „Jeden Bóg nad nami!
On naszym Ojcem, my Jego synami!”

5. Cieszmy się wszyscy na tej naszej ziemi!
Niech znikną kłótnie między rodzinami!
Jak dawniej między ojcami naszemi,
tak dziś niech będzie miłość między nami!
Tobie zaś, Jezu, chwała nad chwałami
niech Ci brzmi zawsze tysiąca ustami!

6. Cieszmy się wszyscy na tej naszej ziemi!
Jezus nam rączką Swą pobłogosławi,
oddali smutek, wesprze łaski Swemi,
zaszczepi miłość i wiecznie nas zbawi.
Tobie więc, Jezu, chwała nad chwałami,
niechaj brzmią dzisiaj tysiący ustami!

Siedl. XXXIX i XXXV


1. Boscy posłowie, o święci Anieli,
od was nam przyszła z nieba ta nowina:
że w stajeneczce na biednej pościeli
Panna powiła nam Boskiego Syna;
my się dziś biedni radujemy z wami,
że się zmiłował Bóg nad grzesznikami.

2. Biedne pastuszki, pobożni prostacy!
Wyście aniołom pierwsi uwierzyli;
chociaż byliście najwięksi biedacy,
pierwsi z darami do szopki przybyli.
Jak wy Jezusa witali ze łzami,
tak my biedacy witamy Go z wami.

3. Od Wschodu Mędrce, królowie bogaci!
Wyście Jezusem biednym nie wzgardzili,
wyście w pastuszkach poznali swych braci
i razem z nimi Bogu się skłonili.
Jak wy Jezusa czcili z pastuszkami,
tak my Go czcimy dzisiaj wszyscy z wami.

4. My wszyscy ludzie, mądrzy i prostacy,
mali, wysocy, biedni i bogaci!
My, dziś w Jezusie równi i jednacy,
kochać się mamy, jak rodzonych braci!
Razem śpiewajmy: „Jeden Bóg nad nami!
On naszym Ojcem, my Jego synami!”

Siedl. wyd. Jubileuszowe


1. Boscy posłowie, o święci Anieli,
od was nam przyszła z nieba ta nowina:
że w stajeneczce na biednej pościeli
Panna powiła nam Boskiego Syna;
my się dziś biedni radujemy z wami,
że się zmiłował Bóg nad grzesznikami.

2. Biedne pastuszki, pobożni prostacy!
Wyście aniołom pierwsi uwierzyli;
chociaż byliście najwięksi biedacy,
pierwsi z darami do szopki przybyli.
Jak wy Jezusa witali ze łzami,
tak my biedacy witamy Go z wami.

3. Od Wschodu Mędrce, królowie bogaci!
Wyście Jezusem biednym nie wzgardzili,
wyście w pastuszkach poznali swych braci
i razem z nimi Bogu się skłonili.
Jak wy Jezusa czcili z pastuszkami,
tak my Go czcimy dzisiaj wszyscy z wami.

4. My wszyscy ludzie, mądrzy i prostacy,
mali, wysocy, biedni i bogaci!
My, dziś w Jezusie równi i jednacy,
kochać się mamy, jak rodzonych braci!
Razem śpiewajmy: „Jeden Bóg nad nami!
On naszym Ojcem, my Jego synami!”

5. Cieszmy się wszyscy na tej naszej ziemi!
Niech znikną kłótnie między rodzinami!
Jak dawniej między ojcami naszemi,
tak dziś niech będzie miłość między nami!
Tobie zaś, Jezu, chwała nad chwałami
niech Ci brzmi zawsze tysiąca ustami!

Materiały SMK


1. Boscy posłowie, o święci Anieli,
od was nam przyszła z nieba ta nowina:
że w stajeneczce na biednej pościeli
Panna powiła nam Boskiego Syna;
my się dziś biedni radujemy z wami,
że się zmiłował Bóg nad grzesznikami.

2. Biedne pastuszki, pobożni prostacy!
Wyście aniołom pierwsi uwierzyli;
chociaż byliście najwięksi biedacy,
pierwsi z darami do szopki przybyli.
Jak wy Jezusa witali ze łzami,
tak my biedacy witamy Go z wami.

3. Od Wschodu Mędrce, królowie bogaci!
Wyście Jezusem biednym nie wzgardzili,
wyście w pastuszkach poznali swych braci
i razem z nimi Bogu się skłonili.
Jak wy Jezusa czcili z pastuszkami,
tak my Go czcimy dzisiaj wszyscy z wami.

4. My wszyscy ludzie, mądrzy i prostacy,
mali, wysocy, biedni i bogaci!
My, dziś w Jezusie równi i jednacy,
kochać się mamy, jak rodzonych braci!
Razem śpiewajmy: „Jeden Bóg nad nami!
On naszym Ojcem, my Jego synami!”

5. Cieszmy się wszyscy na tej naszej ziemi!
Jezus nam rączką Swą pobłogosławi,
oddali smutek, wesprze łaski Swemi,
zaszczepi miłość i wiecznie nas zbawi.
Tobie więc, Jezu, chwała nad chwałami,
niechaj brzmią dzisiaj tysiący ustami!

Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie

Prośba dziecka do Pana Jezusa

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI
tekst: ks. A. Kowalkowski, 1915 r. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
melodia: ks. A. Kowalkowski, 1915 r. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
Pieśń podaję za wydaniem XLI Siedleckiego, w tonacji C-dur. W wydaniach starszych jest w D-dur.


Tekst

Wersja łączona


1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.

Siedl. XLI


1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecko przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecko Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.

Siedl. XXXIX i XXXV


1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.

Siedl. Jub.


1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w niem!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twem.

Droga do Nieba


1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

Śpiewnik karmelitański
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.