Powiernik tajemnic Boga. Karmelitański śpiewnik liturgiczny, Flos Carmeli, Poznań 2021
tekst: s. Miriam od Ducha Świętego
melodia: Jakub Tomalak
Józefie, wsłuchany w milczenie Maryi,
Maryjo, wsłuchana w bicie Serca Syna,
Jezu, wsłuchany w wolę Ojca,
nauczcie nas milczenia, wypełnionego czułością Ojca,
nauczcie nas milczenia, wypełnionego czułością Ojca.
Prośba dziecka do Pana Jezusa
Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI
tekst: ks. A. Kowalkowski, 1915 r. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
melodia: ks. A. Kowalkowski, 1915 r. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
Pieśń podaję za wydaniem XLI Siedleckiego, w tonacji C-dur. W wydaniach starszych jest w D-dur.
2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!
3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!
4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!
5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.
2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!
3. Kto by u siebie dziecko przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!
4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecko Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!
5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.
2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!
3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!
4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!
5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.
2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w niem!
3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!
4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!
5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twem.
2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!
3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!
4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!
2. Poranione ostrzem srogim
włóczni, co Mu bok przeszywa,
aby nas pojednać z Bogiem,
krwią i wodą hojnie spływa.
3. Już się spełnia wieczne słowo
pieśni, co ją Dawid śpiewa,
głośną na świat cały mową,
oto Bóg królował z drzewa.
4. Drzewo piękne i świetlane,
zdobne w cną purpurę Króla,
z dostojnego pnia wybrane,
święte członki niech otula.
5. O szczęśliwe, bo ramiony
dzierżąc, waży Boskie Ciało,
okup świata zawieszony
i łup piekłu odebrało.
6. Krzyżu, bądźże pozdrowiony,
o nadziejo ty jedyna!
Dobrym łaski pomnóż plony,
z grzesznych niech się zmyje wina.
7. Trójco, źródłem coś żywota,
Ciebie świat niech sławi cały,
przez Krzyż Święty otwórz wrota
do zwycięstwa i do chwały!
2. Poranione ostrzem srogiem
włóczni, co Mu bok przeszywa,
aby nas pojednać z Bogiem,
krwią i wodą hojnie spływa.
3. Już się spełnia wieczne słowo
pieśni, co ją Dawid śpiewa,
głośną na świat cały mową,
oto Bóg królował z drzewa.
4. Drzewo piękne i świetlane,
zdobne w cną purpurę Króla,
z dostojnego pnia wybrane,
święte członki niech otula.
5. O szczęśliwe, bo ramiony
dzierżąc, waży Boskie Ciało,
okup świata zawieszony
i łup piekłu odebrało.
6. Krzyżu, bądźże pozdrowiony,
o nadziejo ty jedyna!
Dobrym łaski pomnóż plony,
z grzesznych niech się zmyje wina.
7. Ciebie, Trójco, coś żywota,
źródłem, świat niech sławi cały,
przez Krzyż Święty otwórz wrota
do zwycięstwa i do chwały!
2. Poranione ostrzem srogim
włóczni, co Mu bok przeszywa,
aby nas pojednać z Bogiem,
krwią i wodą hojnie spływa.
3. Już się spełnia wieczne słowo
pieśni, co ją Dawid śpiewa,
głośną na świat cały mową,
oto Bóg królował z drzewa.
4. Drzewo piękne i świetlane,
zdobne w cną purpurę Króla,
z dostojnego pnia wybrane,
święte członki niech otula.
5. O szczęśliwe, bo ramiony
dzierżąc, waży Boskie Ciało,
okup świata zawieszony
i łup piekłu odebrało.
6. Krzyżu, bądźże pozdrowiony,
o nadziejo ty jedyna!
Dobrym łaski przymnóż plony,
z grzesznych niech się zmyje wina.
7. Trójco, źródłem coś żywota,
Ciebie świat niech sławi cały,
przez Krzyż Święty otwórz wrota
do zwycięstwa i do chwały!
Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: Crux fidelis, XVI w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: Crux fidelis, XVI w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
4 pierwsze zwrotki są tłumaczeniem fragmenyu hymnu V. Fortunaty, VI w. Pandge, lingua, gloriosi Lauream (proelium) certaminis.
2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z urodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.
3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypływała.
4. W jasełkach leżąc, gdy płakał,
już tam był wszystko oglądał,
iż tak haniebnie umrzeć miał,
gdy wszystek świat odkupić chciał.
W on czas między zwierzętami,
a teraz między łotrami.
5. Niesłychanać to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dzisiaj zdziałać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.
6. Nędzne by to serce było,
co by dziś nie zapłakało,
widząc Stworzyciela swego
na krzyżu zawieszonego,
na słońcu upieczonego
Baranka wielkanocnego.
7. Maryja Matka patrzała,
na członki, co powijała,
powijając całowała,
z tego wielką radość miała.
Teraz je widzi sczerniałe,
żyły, stawy w Nim porwane.
8. Nie był taki, ani będzie
żadnemu smutek na świecie,
jaki czysta Panna miała
w on czas, kiedy narzekała:
„Nędzna ja sierota dzisiaj,
do kogóż ja się skłonić mam?
9. Jednegom Synaczka miała,
com Go z nieba być poznała,
i Tegom już postradała,
jednom sama się została.
Ciężki ból cierpi me serce,
od żalu mi się rozpaść chce.
10. W radościm Go porodziła,
smutku żadnegom nie miała,
a teraz wszystkie boleści
dręczą mnie dziś bez litości.
Obymże ja to mogła mieć,
żebym mogła teraz umrzeć.
11. Byś mi, Synu, nisko wisiał,
wżdybyś ze mnie choć pomoc miał,
głowę bym Twoją podparła,
Krew zsiadłą z lica otarła;
ale Cię nie mogę dosiąc,
Tobie, Synu, nic dopomóc.
12. Anielskie się słowa mienią,
Symeonowe się pełnią;
anioł rzekł: Pełnaś miłości,
a jam dziś pełna gorzkości.
Symeon mi to powiedział,
iż me serce miecz przebóść miał.
13. Ni ja ojca, matki, brata,
ni żadnego przyjaciela,
skądże pocieszenie mam mieć?
Wolałabym stokroć umrzeć,
niż widzieć żołnierza złego,
co przebił bok Syna mego.
14. Matki, co synaczki macie,
jako się w nich wy kochacie,
kiedy wam z nich jeden umrze,
ciężki ból ma serce wasze;
cóż ja, com miała jednego,
już nie mogę mieć inszego.
15. O niestetyż, miły Panie,
toć nie małe rozłączenie;
przedtem było miłowanie,
a teraz ciężkie wzdychanie.
Czemuż, Boże Ojcze, nie dbasz,
o Synaczka pieczy nie masz?”
16. Którzy tej Pannie służycie,
smutki Jej rozmyśliwajcie,
jako często omdlewała,
często na ziemię padała.
Przez te smutki, któreś miała,
uprośże nam wieczną chwałę.
2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z urodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.
3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypływała.
4. W jasełkach leżąc, gdy płakał,
już tam był wszystko oglądał,
iż tak haniebnie umrzeć miał,
gdy wszystek świat odkupić chciał.
W on czas między zwierzętami,
a teraz między łotrami.
5. Niesłychanać to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dzisiaj zdziałać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.
6. Nędzne by to serce było,
co by dziś nie zapłakało,
widząc Stworzyciela swego
na krzyżu zawieszonego,
na słońcu upieczonego
Baranka wielkanocnego.
2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z urodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.
3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypływała.
4. W jasełkach leżąc, gdy płakał,
już tam był wszystko oglądał,
iż tak haniebnie umrzeć miał,
gdy wszystek świat odkupić chciał.
W on czas między zwierzętami,
a teraz między łotrami.
5. Niesłychanać to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dzisiaj zdziałać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.
6. Nędzne by to serce było,
co by dziś nie zapłakało,
widząc Stworzyciela swego
na krzyżu zawieszonego,
na słońcu upieczonego
Baranka wielkanocnego.
7. Maryja Matka patrzała,
na członki, co powijała,
powijając całowała,
z tego wielką radość miała.
Teraz je widzi sczerniałe,
żyły, stawy w Nim porwane.
8. Nie był taki, ani będzie
żadnemu smutek na świecie,
jaki czysta Panna miała
w on czas, kiedy narzekała:
„Nędzna ja sierota dzisiaj,
do kogóż ja się skłonić mam?
9. Jednegom Synaczka miała,
com Go z nieba być poznała,
i Tegom już postradała,
jednom sama się została.
Ciężki ból cierpi me serce,
od żalu mi się rozpaść chce.
10. W radościm Go porodziła,
smutku żadnegom nie miała,
a teraz wszystkie boleści
dręczą mnie dziś bez litości.
Obymże ja to mogła mieć,
żebym mogła teraz umrzeć.
11. Byś mi, Synu, nisko wisiał,
wżdybyś ze mnie choć pomoc miał,
głowę bym Twoją podparła,
Krew zsiadłą z lica otarła;
ale Cię nie mogę dosiąc,
Tobie, Synu, nic dopomóc.
12. Anielskie się słowa mienią,
Symeonowe się pełnią;
anioł rzekł: Pełnaś miłości,
a jam dziś pełna gorzkości.
Symeon mi to powiedział,
iż me serce miecz przebóść miał.
13. Ni ja ojca, matki, brata,
ni żadnego przyjaciela,
skądże pocieszenie mam mieć?
Wolałabym stokroć umrzeć,
niż widzieć żołnierza złego,
co przebił bok Syna mego.
14. Matki, co synaczki macie,
jako się w nich wy kochacie,
kiedy wam z nich jeden umrze,
ciężki ból ma serce wasze;
cóż ja, com miała jednego,
już nie mogę mieć inszego.
15. O niestetyż, miły Panie,
toć nie małe rozłączenie;
przedtem było miłowanie,
a teraz ciężkie wzdychanie.
Czemuż, Boże Ojcze, nie dbasz,
o Synaczka pieczy nie masz?”
16. Którzy tej Pannie służycie,
smutki Jej rozmyśliwajcie,
jako często omdlewała,
często na ziemię padała.
Przez te smutki, któreś miała,
uprośże nam wieczną chwałę.
2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z przyrodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.
3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypłynęła.
4. W jasełkach leżąc, gdy płakał,
już tam był wszystko oglądał,
iż tak haniebnie umrzeć miał,
gdy wszystek świat odkupić chciał.
W on czas między zwierzętami,
a teraz między łotrami.
5. Niesłychanać to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dziś wykonać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.
6. Nędzne by to serce było,
co by dziś nie zapłakało,
widząc Stworzyciela swego
na krzyżu zawieszonego,
na słońcu upieczonego
Baranka wielkanocnego.
7. Maryja Matka patrzała,
na członki, co powijała,
a powiwszy całowała,
z tego wielką radość miała.
Teraz je widzi sczerniałe,
żyły, stawy w Nim porwane.
8. Nie był taki, ani będzie
żadnemu smutek na świecie,
jaki czysta Panna miała
w on czas, kiedy narzekała:
„Nędzna ja sierota dzisiaj,
do kogóż się ja skłonić mam?
9. Jednegom Synaczka miała,
com Go z nieba być poznała,
i Tegom już postradała,
jednom sama się została.
Ciężki ból cierpi me serce,
od żalu mi się rozsieść chce.
10. W radościm Go porodziła,
smutku żadnego nie miała,
a teraz wszystkie boleści
dręczą mię dziś bez litości.
Obymże ja to mogła mieć,
żebym mogła teraz umrzeć.
11. Byś mi, Synu, nisko wisiał,
wżdybyś z mnie jaką pomoc miał,
głowę bym Twoją podparła,
Krew zsiadłą z lica otarła;
ale Cię nie mogę dosiąc,
Tobie, Synu, nic dopomóc.
12. Anielskie się słowa mienią,
Symeonowe się pełnią;
on mówił: Pełnaś miłości,
a jam dziś pełna gorzkości.
Symeon mi to powiedział,
iż me serce miecz przebóść miał.
13. Ni ja ojca, matki, brata,
ni żadnego przyjaciela,
skądże pocieszenie mam mieć?
Wolałabym stokroć umrzeć,
niż widzieć żołnierza złego,
co przebił bok Syna mego.
14. Matki, co synaczki macie,
jako się w nich wy kochacie,
kiedy wam z nich jeden umrze,
ciężki ból ma wasze serce;
cóż ja, com miała jednego,
już nie będę mieć inszego.
15. O niestetyż, miły Panie,
toć nie małe rozłączenie;
przedtem było miłowanie,
a teraz ciężkie wzdychanie.
Czemuż, Boże Ojcze, nie dbasz,
o Synaczku pieczy nie masz?”
16. Którzy tej Pannie służycie,
smutki Jej rozmyśliwajcie,
jako często omdlewała,
często na ziemię padała.
Przez te smutki, któreś miała,
uprośże nam wieczną chwałę.
2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z przyrodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.
3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypływała.
4. Niesłychanać to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dzisiaj zdziałać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.
2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z urodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.
3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypływała.
4. Niesłychana to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dzisiaj zdziałać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.
Melodię podaję za wydaniem XLI Siedleckiego, w wydaniach starszych jest o cały ton wyżej. Drugi głos pochodzi z wydania Jubileuszowego z 1928 roku.
Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, jedyny Boże,
Serce Jezusa, Syna Ojca Przedwiecznego, zmiłuj się nad nami.
Serce Jezusa, w łonie Matki Dziewicy przez Ducha Świętego utworzone,
Serce Jezusa, ze Słowem Bożym istotowo zjednoczone,
Serce Jezusa, nieskończonego majestatu,
Serce Jezusa, świątynio Boga,
Serce Jezusa, przybytku Najwyższego,
Serce Jezusa, domie Boży i bramo niebios,
Serce Jezusa, gorejące ognisko miłości,
Serce Jezusa, sprawiedliwości i miłości skarbnico,
Serce Jezusa, dobroci i miłości pełne,
Serce Jezusa, cnót wszelkich bezdenna głębino,
Serce Jezusa, wszelkiej chwały najgodniejsze,
Serce Jezusa, królu i zjednoczenie serc wszystkich,
Serce Jezusa, w którym są wszystkie skarby mądrości i umiejętności,
Serce Jezusa, w którym mieszka cała pełnia Bóstwa,
Serce Jezusa, w którym sobie Ojciec bardzo upodobał,
Serce Jezusa, z którego pełni wszyscyśmy otrzymali,
Serce Jezusa, odwieczne upragnienie świata,
Serce Jezusa, cierpliwe i wielkiego miłosierdzia,
Serce Jezusa, hojne dla wszystkich, którzy Cię wzywają,
Serce Jezusa, źródło życia i świętości,
Serce Jezusa, przebłaganie za grzechy nasze,
Serce Jezusa, zelżywością napełnione,
Serce Jezusa, dla nieprawości naszych starte,
Serce Jezusa, aż do śmierci posłuszne,
Serce Jezusa, włócznią przebite,
Serce Jezusa, źródło wszelkiej pociechy,
Serce Jezusa, życie i zmartwychwstanie nasze,
Serce Jezusa, pokoju i pojednanie nasze,
Serce Jezusa, krwawa ofiaro grzeszników,
Serce Jezusa, zbawienie ufających Tobie,
Serce Jezusa, nadziejo w Tobie umierających,
Serce Jezusa, rozkoszy wszystkich Świętych,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
K.: Jezu cichy i pokornego Serca.
W.: Uczyń serca nasze według Serca Twego.
Módlmy się: Wszechmogący, wieczny Boże, wejrzyj na Serce najmilszego Syna swego i na chwałę, i zadośćuczynienie, jakie w imieniu grzeszników Ci składa; daj się przebłagać tym, którzy żebrzą Twego miłosierdzia i racz udzielić przebaczenia w imię tegoż Syna swego, Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.
W.: Amen.
Abba – Ojcze. Pieśni i piosenki religijne, zebrał i opracował ks. Hieronim Chamski
tekst: Zofia Jasnota
melodia: Zofia Jasnota
Melodię przetransponowałam do a-moll, w śpiewniku jest w c-moll.
1. Nocą Ogród Oliwny,
śpią twardo wszyscy uczniowie.
Czuwa w bólu ogromnym
i cierpi za nas Bóg-Człowiek.
Ref. Ojcze, jeśli możliwe,
oddal ode mnie ten kielich,
Ojcze, jeżeli trzeba,
chcę Twoją wolę wypełnić.
2. Nocą klęczę przed Tobą,
ucichły auta, tramwaje.
Wszystko w życiu zawodzi,
jedynie Ty pozostajesz.
Ref. Ojcze, jeśli możliwe,
oddal ode mnie ten kielich,
Ojcze, jeżeli trzeba,
chcę Twoją wolę wypełnić.
3. Nocą patrzę przez okno
na skrawek nieba chmurnego.
Tyle w życiu cierpienia,
lecz nie śmiem pytać, dlaczego.
Ref. Ojcze, jeśli możliwe,
oddal ode mnie ten kielich,
Ojcze, jeżeli trzeba,
chcę Twoją wolę wypełnić.
Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI
tekst: Dzienniczek św. Faustyny Kowalskiej
melodia: I. Pfeiffer (Miłosierdzie Pańskie…, [1980])
Pieśń przetransponowałam do tonacji e-moll, w wydaniu XLI i XXXIX Siedleckiego jest w f-moll, a w wydaniach starszych pieśni tej nie ma. Należy pamiętać, że obowiązująca obecnie wersja tekstu to wypłynęła.
Psalm 131
https://relikwieteresy.pl/gallery/
Oby, Panie, moje serce nie było pyszne,
moje oczy nie były wyniosłe,
bym nie gonił za tym, co wielkie,
co przerasta moje siły.
Obym karcił i uciszał moją duszę,
jak dziecko na łonie swej matki,
bym przed Tobą był jak dziecko,
jak dziecko na łonie Matki.
Obym, Jezu, ufał Tobie,
nie wierząc swym uczuciom,
bym zostawił złote myśli,
a w nadziei trwał.
Obym kochał tylko Ciebie,
całym sercem, całą duszą,
i nie szukał swej korzyści,
darmo dał Ci siebie.
Exsultate Deo. Śpiewnik mszalny
tekst: Liturgia Godzin t. II
melodia: M. Mazurek
1. Oto przez czasu obroty
powraca święto radosne,
kiedy na uczniów Chrystusa
zstępuje Duch Pocieszyciel.
2. Przyszedł w postaci płomienia
i w drżących ognia językach,
aby usprawnić ich słowa,
rozpalić serca miłością.
3. Pogan ogrania zdumienie,
bo każdy słyszy swą mowę,
tych zaś, co Ducha są pełni,
przenika dar uniesienia.
4. Wtedy dokonał się okres
Paschalnych dni i tajemnic;
nowe zaczęły się czasy,
gdy Prawo moc utraciło.
5. Panie i Boże najlepszy,
pokornie Ciebie prosimy:
natchnij nas Duchem zesłanym
i udziel nam Jego darów.
6. Tyś nasze serca namaścił,
napełnił łaski bogactwem,
teraz więc odpuść nam grzechy
i życiem obdarz spokojnym.
7. Daj poznać, Duchu Najświętszy,
przez Ciebie Ojca i Syna,
wiarę w nas wszystkich umocnij,
że tchnieniem jesteś obydwu.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
2. Pamiętaj, człowiecze, gdym w Ogrojcu
modlił się za ciebie Memu Ojcu.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
3. Pamiętaj, człowiecze, gdy w łańcuchy
związali Me Ciało jak złe duchy.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
4. Kiedy Mnie z Ogrojca prowadzili,
jak szaleni w rzekę Mnie wrzucili.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
5. Wiedli Mnie do sądu aż do miasta,
szarpała i tłukła Mnie hałastra.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
6. Kiedy Mi już na śmierć dekret dali,
wtrącili w piwnicę, bić kazali.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
7. Gdybyś ty, człowiecze, o tym wiedział,
ilem Ja za ciebie biczów zebrał.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
8. Pamiętaj, człowiecze, na Me rany,
jak straszniem za ciebie katowany.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
9. Pamiętaj, człowiecze, na koronę,
ilem Ja ucierpiał w każdą stronę.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
10. Pamiętaj, człowiecze, gdym krzyż nosił,
ilem Ja za tobą Ojca prosił.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
11. Kiedy Mnie już na krzyż przybijali,
żółcią Mnie poili, obrażali.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
12. Pamiętaj, człowiecze, gdym już wisiał,
w okrutnych boleściach ducha oddał.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
13. Gdy będziemy konać, mój Jezusie,
przybądź wraz z Maryją po mą duszę.
Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
2. Pamiętaj człowiecze, gdy w Ogrójcu,
modliłem się za cię memu Ojcu.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
3. Pamiętaj człowiecze, gdy w łańcuchy,
krępują me ciało jako złe duchy.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
4. Kiedy Mię z Ogrójca prowadzili,
zrzucili Mię w rzekę jak wściekli.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
5. Wiodą Mnie już na sąd aż do miasta,
szarpie Mnie i tłucze zła hałastra.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
6. Kiedy Mi dekret na śmierć czytali,
rzucili w piwnicę, bić Mię dali.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
7. Gdybyś ty człowiecze to wiedzieć miał
wielem Ja w piwnicy za cię cierpiał.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
8. Pamiętaj człowiecze na te rany,
wielem za ciebie był katowany.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
9. Pamiętaj człowiecze na koronę,
wielem Ja ucierpiał w wszystkie strony.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
10. Pamiętaj człowiecze gdym krzyż nosił,
wielem Ja za ciebie Ojca prosił.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
11. Kiedy Mię już na krzyż przybijali,
żółcią Mię poili, będąc nagi.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
12. Pamiętaj człowiecze, gdym już wisiał,
we wielkich boleściach ducham oddał.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.
13. Gdy będziemy konać, mój Jezusie,
przyjdźże Ty z Maryą po mą duszę.
Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.