Posty oznaczone jako śmierć

Ja wiem, w Kogo ja wierzę

Zostaw komentarz na Ja wiem, w Kogo ja wierzę

Melodia

Siedlecki XLI


Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst zwrotek 1-2: (Chorał do modlitewników śląskich, R. Rak)
tekst zwrotki 3: (Droga do nieba, 2006)
melodia: (Chorał do modlitewników śląskich, R. Rak), (Droga do nieba, 2006)


Abba-Ojcze


Abba – Ojcze. Pieśni i piosenki religijne, zebrał i opracował ks. Hieronim Chamski
tekst zwrotek 1-2: (Chorał do modlitewników śląskich, R. Rak)
tekst zwrotki 3: (Droga do nieba, 2006)
melodia: (Chorał do modlitewników śląskich, R. Rak), (Droga do nieba, 2006)


Towarzyszenia organowe


Towarzyszenia Organowe. Eucharystyczne. Do Serca Pana Jezusa
tekst zwrotek 1-2: (Chorał do modlitewników śląskich, R. Rak)
tekst zwrotki 3: (Droga do nieba, 2006)
melodia: (Chorał do modlitewników śląskich, R. Rak), (Droga do nieba, 2006)


Śpiewajmy Bogu


Śpiewajmy Bogu
tekst zwrotek 1-2: (Chorał do modlitewników śląskich, R. Rak)
tekst zwrotki 3: (Droga do nieba, 2006)
melodia: T. Paciorkiewicz


Tekst

Siedlecki XLI


1. Ja wiem, w Kogo ja wierzę
stałością duszy mej.
Mój Pan w tym Sakramencie
pełen potęgi swej.
To Ten, co zstąpił z nieba,
co życie za mnie dał
i pod postacią chleba
pozostać z nami chciał.

2. Ja wiem, w Kim mam nadzieję,
w słabości mojej moc.
To Ten, przed którym światło
pali się w dzień i w noc.
On moim szczęściem w życiu,
On światłem w zgonu dzień,
zwycięża mroki grzechu,
rozprasza śmierci cień.

3. Ja wiem, Kogo miłuję,
nad wszelki świata dar.
Tego, co karmi duszę,
Ciałem i Krwią swych ran.
To Król nad wszystkie króle,
wielki i dobry Pan,
co karmi dusze głodne
Ciałem i Krwią swych ran.

Droga do nieba


1. Ja wiem, w Kogo ja wierzę
stałością duszy mej.
Mój Bóg w tym Sakramencie
pełen potęgi swej.
To Ten, co zstąpił z nieba,
wielki i dobry Pan,
co karmi duszę moją
Ciałem i Krwią swych ran.

2. Ja wiem, w Kim mam nadzieję,
stałości mojej moc.
To Ten, przed którym światło
pali się dzień i noc.
On moim szczęściem w życiu,
On światłem w śmierci dniu,
wzbogaca mnie bez końca
w swym tabernakulum.

3. Ja wiem, Kogo miłuję,
nad wszelki świata dar.
Tego, co karmi duszę,
Ciałem i Krwią swych ran.
To Król nad wszystkie króle,
wielki i dobry Pan,
co karmi dusze głodne
Ciałem i Krwią swych ran.

Abba-Ojcze


1. Ja wiem, w Kogo ja wierzę
stałością duszy mej.
Mój Pan w tym Sakramencie
pełen potęgi swej.
To Ten, co zstąpił z nieba,
co życie za mnie dał
i pod postacią chleba
pozostać z nami chciał.

2. Ja wiem, w Kim mam nadzieję,
gdy słabnie ducha moc.
To Ten, przed którym światło
pali się dzień i noc.
On moim szczęściem w życiu,
On światłem w śmierci dniu.
Rozprasza mroki grzechu,
w tym tabernakulum.

3. Ja wiem, Kogo miłuję,
nad wszelki świata dar.
kto pojął duszę moją,
kto zna miłości żar.
To Król nad wszystkie króle,
potężny, słodki Pan,
co karmi dusze głodne
Ciałem i Krwią swych ran.

Śpiewajmy i grajmy Panu


1. Ja wiem, w Kogo ja wierzę
w stałości duszy mej.
Ten Pan w tym Sakramencie
pełen potęgi swej.
To Ten, co zstąpił z nieba,
z miłości ku nam tu
i wziął mieszkanie swoje
w tym tabernakulum.

2. Ja wiem, w Kim mam nadzieję,
stałości mojej moc.
To Ten, przed którym światło
pali się dzień i noc.
On moim światłem w życiu,
On światłem w śmierci dniu.
Wzbogaca mnie bez końca
w swym tabernakulum.

3. Ja wiem, Kogo miłuję,
nad wszelki świata czar,
kto pojął duszę moją,
a z nią miłości żar?
To Król nad wszystkie króle,
wielki a dobry Pan,
co karmi dusze głodne
Ciałem i Krwią swych ran.

Śpiewajmy Bogu


1. Ja wiem, w Kogo ja wierzę
miłością duszy mej.
Ten Pan w tym Sakramencie
pełen potęgi swej.
To Ten, co z nieba zstąpił
z miłości ku nam tu
i wziął mieszkanie swoje
w tym tabernakulum.

2. Ja wiem, w Kim mam nadzieję,
gdy słabnie ducha moc.
To Ten, przed którym światło
pali się dzień i noc.
On moim szczęściem w życiu,
On światłem w śmierci dniu.
Rozprasza mroki grzechu
w tym tabernakulum.

3. Ja wiem, Kogo miłuję,
na wszelki świata dar,
kto pojął duszę moją,
kto zna miłości żar.
To Król nad wszystkie króle,
potężny, słodki Pan,
co karmi dusze głodne
Ciałem i Krwią swych ran.

Informacje dodatkowe

Melodię podaję za wydaniem XLI Siedleckiego, w wydaniach starszych jej nie ma. Melodia w śpiewniku Droga do nieba jest zgodna z Siedleckim. Melodię pochodzącą z Towarzyszeń organowych przetransponowałam o pół tonu w dół.

Jam jest chlebem żywym

Zostaw komentarz na Jam jest chlebem żywym

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: ks. J. Dziurzyński (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1973)
melodia: ks. Z. Piasecki (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1973)


Tekst

Siedlecki wyd. XLI


Ref. Jam jest chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.

1. Ciało moje jest pokarmem,
a Krew moja jest napojem.
Kto pożywa Ciało iKrew moją,
ten ma życie wieczne.

Ref. Jam jest chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.

2. Kto przyjmuje Ciało i Krew moją,
ten we Mnie, a Ja w nim mieszkam.
Ja go wskrzeszę w dzień ostateczny
i będzie żył na wieki.

Ref. Jam jest chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.

Siedlecki wyd. XXXIX i XXXV


Ref. Jam jest chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.

1. Ciało moje jest pokarmem,
a Krew moja jest napojem.

2. Kto pożywa Ciało iKrew moją,
ten ma życie wieczne.

Ref. Jam jest chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.

3. Kto przyjmuje Ciało i Krew moją,
ten we Mnie, a Ja w nim mieszkam.

4. Ja go wskrzeszę w dzień ostateczny
i będzie żył na wieki.

Ref. Jam jest chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.

Droga do nieba


Ref. Jam jest chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.

1. Ciało moje jest pokarmem,
a Krew moja jest napojem.

Ref. Jam jest chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.

2. Kto pożywa Ciało iKrew moją,
ten ma życie wieczne.

Ref. Jam jest chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.

3. Kto przyjmuje Ciało i Krew moją,
ten we Mnie, a Ja w nim mieszkam.

Ref. Jam jest chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.

4. Ja go wskrzeszę w dzień ostateczny
i będzie żył na wieki.

Ref. Jam jest chlebem żywym,
który zstąpił z nieba.

Informacje dodatkowe

Melodię przetransponowałam o cały ton w dół. Poszczególne wersje tekstowe różnią się jedynie podziałem zwrotek i umiejscowieniem refrenów. W wydaniu XXXV Siedleckiego pieśń znajduje się w dziale Pieśni nowe, a w wydaniach starszych jej nie ma.

Jam jest Pasterz dobry

Zostaw komentarz na Jam jest Pasterz dobry

Melodia

Droga do nieba. Katolicki modlitewnik i śpiewnik, Opole 2020
tekst: według Ewangelii
opracowanie tekstu: ks. J. Dziurzyński
melodia: ks. Z. Piasecki


Tekst

Ref. Jam jest Pasterz dobry i znam owce moje.

1. Ja się na to na rodziłem,
abyście życie mieli w pełni.

Ref. Jam jest Pasterz dobry i znam owce moje.

2. Każdy, kto słucha głosu mego,
ten należy do mojej owczarni.

Ref. Jam jest Pasterz dobry i znam owce moje.

3. Mam też inne owce,
które pragnę przyprowadzić.

Ref. Jam jest Pasterz dobry i znam owce moje.

4. Życie swe daję za owce moje,
aby się stała jedna owczarnia i jeden Pasterz.

Ref. Jam jest Pasterz dobry i znam owce moje.

5. Ja jestem Bramą owiec,
kto wejdzie przeze mnie, ten będzie zbawiony.

Ref. Jam jest Pasterz dobry i znam owce moje.

Jeżeli szukasz cudów Antoniego

Zostaw komentarz na Jeżeli szukasz cudów Antoniego

Melodia

Siedlecki


Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: Si quaeris miracula, resp. św. Bonawentury (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
Melodię podaję za wydaniem XLI w tonacji C-dur, w wydaniu XXXIX jest w D-dur, a w wydaniach starszych w Es-dur.


Droga do nieba


Droga do nieba. Katolicki modlitewnik i śpiewnik, Opole 2020:
tekst: Si quaeris miracula, resp. św. Bonawentury (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
Melodię przetransponowałam do C-dur, śpiewniku jest w D-dur.


Tekst

Wersja łączona


1. Jeżeli szukasz cudów Antoniego,
spojrzyj na cały okrąg świata tego.
Poznasz jak słynie w każdej krainie
i ciebie jego ratunek nie minie.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

2. Jeżeli śmierci lękasz się bez miary,
znikną sprzed oczu okropne poczwary;
o, Antoniego we dnie i w nocy
nie przestań prosić przemożnej pomocy.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

3. Jeśli kto w kniei daleko zabłądzi,
święty Antoni w tym razie nim rządzi;
tak o nim radzi, iż go nie zdradzi,
łatwo na drogę prostą wyprowadzi.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

4. Jeżeli na cię gwałtem nacierają,
kłopot i nędza trapić nie przestają;
wszak z każdej strony jest doświadczony
ten pocieszyciel, Antoni wsławiony.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

5. Jeżeli czarci na twą zgubę godzą,
nęcąc do grzechu, od cnoty odwodzą;
pierzchnie tyrański najazd szatański,
gdy im Antoni pokaże krzyż Pański.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

6. Jeżeli ci twarz trąd oszpecił cale,
do Antoniego wołaj poufale;
a to się ziści, iż cię oczyści,
świadkami tego będziem oczywiści.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

7. Jeżeliś z nagła śmiertelnie zachorzał,
byleś miłością Antoniego gorzał;
wstaniesz tak zdrowy, jakobyś głowy
bolenia nie znał, wszak to cud nie nowy.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

8. Jeżeli na cię wodne biją fale,
poleć twe żagle Antoniemu wcale;
liczne okręty, w morskie odmęty
już pogrążone, ratował ten święty.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

9. Jeśliś się dostał pomiędzy pogany,
jęczysz okuty w dyby i kajdany;
wszak Antoniego, doświadczonego
wybawiciela, masz najpewniejszego.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

10. Jeżeliś Boga, skarb lub przyjaciela
utracił; wszakże Antoni tak wiela
zgub wynajduje, iż nie szkoduje,
kto się mu z młodszych, z starszych ofiaruje.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

11. Niebezpieczeństwem jeśliś zagrożony,
proś Antoniego do twojej obrony;
zasadzek wiele unikniesz śmiele,
a on rozproszy twe nieprzyjaciele.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

12. Jeśli się znajdziesz w ostatniej potrzebie,
głód, niedostatek ciężko dotkną ciebie:
on i w tej chwili ciebie zasili,
w nim pokładana ufność cię nie zmyli.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

13. Z prawowiernego niech kto wyzna ludu,
czy z tych którego nie doświadczył cudu
każdy to głosi i, że odnosi
skutek łask jego, gdy z ufnością prosi.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

14. Gdy więc, Antoni, z Bogiem żyjesz w niebie,
wspólnymi głosy wołamy do ciebie:
stawaj w obronie, w życiu i w zgonie,
nie daj mi zginąć, o święty patronie!

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

15. Niech chwała Bogu w Trójcy jedynemu,
Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu,
zawsze i ninie, na wieki słynie,
jako w niebieskiej, tak ziemskiej krainie.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

Siedlecki wyd. XLI, XXXIX, XXXV


1. Jeżeli szukasz cudów Antoniego,
spojrzyj na cały okrąg świata tego.
Poznasz jak słynie w każdej krainie
i ciebie jego ratunek nie minie.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

2. Jeżeli śmierci lękasz się bez miary,
znikną sprzed oczu okropne poczwary;
o, Antoniego we dnie i w nocy
nie przestań prosić przemożnej pomocy.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

3. Niebezpieczeństwem jeśliś zagrożony,
proś Antoniego do twojej obrony;
zasadzek wiele unikniesz śmiele,
a on rozproszy twe nieprzyjaciele.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

4. Jeśli się znajdziesz w ostatniej potrzebie,
głód, niedostatek ciężko dotkną ciebie:
on i w tej chwili ciebie zasili,
w nim pokładana ufność cię nie zmyli.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

5. Gdy więc, Antoni, z Bogiem żyjesz w niebie,
wspólnymi głosy wołamy do ciebie:
stawaj w obronie, w życiu i w zgonie,
nie daj mi zginąć, o święty patronie!

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

6. Niech chwała Bogu w Trójcy jedynemu,
Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu,
zawsze i ninie, na wieki słynie,
jako w niebieskiej, tak ziemskiej krainie.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

Siedlecki wyd. Jubileuszowe


1. Jeżeli szukasz cudów Antoniego,
spojrzyj na cały okrąg świata tego.
Doznasz jak słynie w każdej krainie
i ciebie jego ratunek nie minie.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

2. Jeżeli śmierci lękasz się bez miary,
znikną sprzed oczu okropne poczwary;
o, Antoniego we dnie i w nocy
nie przestań prosić przemożnej pomocy.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

3. Jeśli kto w kniei daleko zabłądzi,
święty Antoni w tym razie nim rządzi;
tak o nim radzi, iż go nie zdradzi,
łatwo na drogę prostą wyprowadzi.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

4. Jeżeli na cię gwałtem nacierają,
kłopot i nędza trapić nie przestają;
wszak z każdej strony jest doświadczony
ten pocieszyciel, Antoni wsławiony.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

5. Jeżeli czarci na twą zgubę godzą,
nęcąc do grzechu, od cnoty odwodzą;
pierzchnie tyrański najazd szatański,
gdy im Antoni pokaże krzyż Pański.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

6. Jeżeli ci twarz trąd oszpecił cale,
do Antoniego wołaj poufale;
a to się ziści, iż cię oczyści,
świadkami tego będziem oczywiści.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

7. Jeżeliś z nagła śmiertelnie zachorzał,
byleś miłością Antoniego gorzał;
wstaniesz tak zdrowy, jakobyś głowy
bolenia nie znał, wszak to cud nie nowy.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

8. Jeżeli na cię wodne biją fale,
poleć twe żagle Antoniemu wcale;
liczne okręty, w morskie odmęty
już pogrążone, ratował ten święty.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

9. Jeśliś się dostał pomiędzy pogany,
jęczysz okuty w dyby i kajdany;
wszak Antoniego, doświadczonego
wybawiciela, masz najpewniejszego.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

10. Jeżeliś Boga, skarb lub przyjaciela
utracił; wszakże Antoni tak wiela
zgub wynajduje, iż nie szkoduje,
kto się mu z młodszych, z starszych ofiaruje.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

11. Niebezpieczeństwem jeśliś zagrożony,
proś Antoniego do twojej obrony;
zasadzek wiele zawstydzisz śmiele,
a on rozproszy twe nieprzyjaciele.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

12. Jeśli cię ściska ostatnia potrzeba,
głód, cierpiącego niedostatek chleba;
on i w tej chwili ciebie zasili,
w Bogu przez niego ufność nie omyli.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

13. Z prawowiernego niech kto wyzna ludu,
czy z tych którego nie doświadczył cudu
każdy to głosi i, że odnosi
skutek łask jego, gdy z ufnością prosi.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

14. Gdy więc, Antoni, z Bogiem żyjesz w niebie,
wspólnymi głosy wołamy do ciebie:
stawaj w obronie, w życiu i w zgonie,
nie daj mi zginąć, o święty patronie!

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

15. Niech chwała Bogu w Trójcy jedynemu,
Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu,
zawsze i ninie, na wieki słynie,
jako w niebieskiej, tak ziemskiej krainie.

Ref. O święty Antoni! O święty Antoni!
Niech nas przed Bogiem twoja prośba broni,
twoja prośba broni.

Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie

Zostaw komentarz na Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie

Prośba dziecka do Pana Jezusa

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI
tekst: ks. A. Kowalkowski, 1915 r. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
melodia: ks. A. Kowalkowski, 1915 r. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
Pieśń podaję za wydaniem XLI Siedleckiego, w tonacji C-dur. W wydaniach starszych jest w D-dur.


Tekst

Wersja łączona


1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.

Siedl. XLI


1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecko przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecko Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.

Siedl. XXXIX i XXXV


1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym.

Siedl. Jub.


1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w niem!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

5. Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
– zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twem.

Droga do Nieba


1. Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

2. Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

3. Kto by u siebie dziecię przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

4. Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecię Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

Króla wznoszą się znamiona

Zostaw komentarz na Króla wznoszą się znamiona

Melodia

Siedlecki wyd. XLI, XXXIX i Jubileuszowe


Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: Vexilla Regis, B. Fortunatus, VI w.
tłumaczenie: ks. abp P. Mańkowski, 1919 r. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
melodia: ks. A. Odrobina CM (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
Pieśń podaję za wydaniem XLI Siedleckiego w tonacji d-moll, w wydaniach starszych jest w e-moll. Drugi głos podaję za wydaniem XXXV, w tym wydaniu znajduje się inna wersja rytmiczna, ale w wydaniach starszych jest taka sama jak w wydaniu XLI.


Siedlecki wyd. XXXV


Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XXXV:
tekst: Vexilla Regis, B. Fortunatus, VI w.
tłumaczenie: ks. abp P. Mańkowski, 1919 r. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
melodia: ks. A. Odrobina CM (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
Ta wersja melodyczna pochodzi z wydania XXXV, w tym wydaniu znajduje się inna wersja rytmiczna, ale w wydaniach starszych jest taka sama jak w wydaniu XLI. Melodię przetransponowałam do d-moll, w śpiewniku jest w e-moll.


Exsultate Deo


Exsultate Deo. Śpiewnik mszalny
tekst: Vexilla Regis, B. Fortunatus, VI w.
tłumaczenie: ks. abp P. Mańkowski, 1919 r. (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
melodia: ks. A. Odrobina CM (Siedlecki J., Śpiewnik kościelny, 1928)
Melodię przetransponowałam do d-moll, w śpiewniku jest w e-moll. Drugi głos podaję za wydaniem XXXV Siedleckiego.


Tekst

Siedlecki wyd. XLI, XXXIX i XXXV


1. Króla wznoszą się znamiona,
tajemnica krzyża błyska,
na nim Życie śmiercią kona,
lecz z tej śmierci życie tryska.

2. Poranione ostrzem srogim
włóczni, co Mu bok przeszywa,
aby nas pojednać z Bogiem,
krwią i wodą hojnie spływa.

3. Już się spełnia wieczne słowo
pieśni, co ją Dawid śpiewa,
głośną na świat cały mową,
oto Bóg królował z drzewa.

4. Drzewo piękne i świetlane,
zdobne w cną purpurę Króla,
z dostojnego pnia wybrane,
święte członki niech otula.

5. O szczęśliwe, bo ramiony
dzierżąc, waży Boskie Ciało,
okup świata zawieszony
i łup piekłu odebrało.

6. Krzyżu, bądźże pozdrowiony,
o nadziejo ty jedyna!
Dobrym łaski pomnóż plony,
z grzesznych niech się zmyje wina.

7. Trójco, źródłem coś żywota,
Ciebie świat niech sławi cały,
przez Krzyż Święty otwórz wrota
do zwycięstwa i do chwały!

Siedlecki wyd. Jubileuszowe


1. Króla wznoszą się znamiona,
tajemnica krzyża błyska,
na nim Życie śmiercią kona,
lecz z tej śmierci życie tryska.

2. Poranione ostrzem srogiem
włóczni, co Mu bok przeszywa,
aby nas pojednać z Bogiem,
krwią i wodą hojnie spływa.

3. Już się spełnia wieczne słowo
pieśni, co ją Dawid śpiewa,
głośną na świat cały mową,
oto Bóg królował z drzewa.

4. Drzewo piękne i świetlane,
zdobne w cną purpurę Króla,
z dostojnego pnia wybrane,
święte członki niech otula.

5. O szczęśliwe, bo ramiony
dzierżąc, waży Boskie Ciało,
okup świata zawieszony
i łup piekłu odebrało.

6. Krzyżu, bądźże pozdrowiony,
o nadziejo ty jedyna!
Dobrym łaski pomnóż plony,
z grzesznych niech się zmyje wina.

7. Ciebie, Trójco, coś żywota,
źródłem, świat niech sławi cały,
przez Krzyż Święty otwórz wrota
do zwycięstwa i do chwały!

Abba-Ojcze


1. Króla wznoszą się ramiona,
tajemnica krzyża błyska,
na nim Życie śmiercią kona,
lecz z tej śmierci życie tryska.

2. Poranione ostrzem srogim
włóczni, co Mu bok przeszywa,
aby nas pojednać z Bogiem,
krwią i wodą hojnie spływa.

3. Już się spełnia wieczne słowo
pieśni, co ją Dawid śpiewa,
głośną na świat cały mową,
oto Bóg królował z drzewa.

4. Drzewo piękne i świetlane,
zdobne w cną purpurę Króla,
z dostojnego pnia wybrane,
święte członki niech otula.

5. O szczęśliwe, bo ramiony
dzierżąc, waży Boskie Ciało,
okup świata zawieszony
i łup piekłu odebrało.

6. Krzyżu, bądźże pozdrowiony,
o nadziejo ty jedyna!
Dobrym łaski przymnóż plony,
z grzesznych niech się zmyje wina.

7. Trójco, źródłem coś żywota,
Ciebie świat niech sławi cały,
przez Krzyż Święty otwórz wrota
do zwycięstwa i do chwały!

Krzyżu Święty, nade wszystko

Zostaw komentarz na Krzyżu Święty, nade wszystko

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: Crux fidelis, XVI w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
melodia: Crux fidelis, XVI w. (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
4 pierwsze zwrotki są tłumaczeniem fragmenyu hymnu V. Fortunaty, VI w. Pandge, lingua, gloriosi Lauream (proelium) certaminis.


Tekst

Wersja łączona


1. Krzyzu Święty, nade wszystko
drzewo przenajszlachetniejsze!
W żadnym lesie takie nie jest,
jedno na którym sam Bóg jest.
Słodkie drzewo, słodkie gwoździe,
rozkoszny owoc nosiło.

2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z urodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.

3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypływała.

4. W jasełkach leżąc, gdy płakał,
już tam był wszystko oglądał,
iż tak haniebnie umrzeć miał,
gdy wszystek świat odkupić chciał.
W on czas między zwierzętami,
a teraz między łotrami.

5. Niesłychanać to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dzisiaj zdziałać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.

6. Nędzne by to serce było,
co by dziś nie zapłakało,
widząc Stworzyciela swego
na krzyżu zawieszonego,
na słońcu upieczonego
Baranka wielkanocnego.

7. Maryja Matka patrzała,
na członki, co powijała,
powijając całowała,
z tego wielką radość miała.
Teraz je widzi sczerniałe,
żyły, stawy w Nim porwane.

8. Nie był taki, ani będzie
żadnemu smutek na świecie,
jaki czysta Panna miała
w on czas, kiedy narzekała:
„Nędzna ja sierota dzisiaj,
do kogóż ja się skłonić mam?

9. Jednegom Synaczka miała,
com Go z nieba być poznała,
i Tegom już postradała,
jednom sama się została.
Ciężki ból cierpi me serce,
od żalu mi się rozpaść chce.

10. W radościm Go porodziła,
smutku żadnegom nie miała,
a teraz wszystkie boleści
dręczą mnie dziś bez litości.
Obymże ja to mogła mieć,
żebym mogła teraz umrzeć.

11. Byś mi, Synu, nisko wisiał,
wżdybyś ze mnie choć pomoc miał,
głowę bym Twoją podparła,
Krew zsiadłą z lica otarła;
ale Cię nie mogę dosiąc,
Tobie, Synu, nic dopomóc.

12. Anielskie się słowa mienią,
Symeonowe się pełnią;
anioł rzekł: Pełnaś miłości,
a jam dziś pełna gorzkości.
Symeon mi to powiedział,
iż me serce miecz przebóść miał.

13. Ni ja ojca, matki, brata,
ni żadnego przyjaciela,
skądże pocieszenie mam mieć?
Wolałabym stokroć umrzeć,
niż widzieć żołnierza złego,
co przebił bok Syna mego.

14. Matki, co synaczki macie,
jako się w nich wy kochacie,
kiedy wam z nich jeden umrze,
ciężki ból ma serce wasze;
cóż ja, com miała jednego,
już nie mogę mieć inszego.

15. O niestetyż, miły Panie,
toć nie małe rozłączenie;
przedtem było miłowanie,
a teraz ciężkie wzdychanie.
Czemuż, Boże Ojcze, nie dbasz,
o Synaczka pieczy nie masz?”

16. Którzy tej Pannie służycie,
smutki Jej rozmyśliwajcie,
jako często omdlewała,
często na ziemię padała.
Przez te smutki, któreś miała,
uprośże nam wieczną chwałę.

Siedlecki wyd. XLI


1. Krzyzu Święty, nade wszystko
drzewo przenajszlachetniejsze!
W żadnym lesie takie nie jest,
jedno na którym sam Bóg jest.
Słodkie drzewo, słodkie gwoździe,
rozkoszny owoc nosiło.

2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z urodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.

3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypływała.

4. W jasełkach leżąc, gdy płakał,
już tam był wszystko oglądał,
iż tak haniebnie umrzeć miał,
gdy wszystek świat odkupić chciał.
W on czas między zwierzętami,
a teraz między łotrami.

5. Niesłychanać to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dzisiaj zdziałać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.

6. Nędzne by to serce było,
co by dziś nie zapłakało,
widząc Stworzyciela swego
na krzyżu zawieszonego,
na słońcu upieczonego
Baranka wielkanocnego.

Siedlecki wyd. XXXIX i XXXV


1. Krzyzu Święty, nade wszystko
drzewo przenajszlachetniejsze!
W żadnym lesie takie nie jest,
jedno na którym sam Bóg jest.
Słodkie drzewo, słodkie gwoździe,
rozkoszny owoc nosiło.

2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z urodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.

3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypływała.

4. W jasełkach leżąc, gdy płakał,
już tam był wszystko oglądał,
iż tak haniebnie umrzeć miał,
gdy wszystek świat odkupić chciał.
W on czas między zwierzętami,
a teraz między łotrami.

5. Niesłychanać to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dzisiaj zdziałać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.

6. Nędzne by to serce było,
co by dziś nie zapłakało,
widząc Stworzyciela swego
na krzyżu zawieszonego,
na słońcu upieczonego
Baranka wielkanocnego.

7. Maryja Matka patrzała,
na członki, co powijała,
powijając całowała,
z tego wielką radość miała.
Teraz je widzi sczerniałe,
żyły, stawy w Nim porwane.

8. Nie był taki, ani będzie
żadnemu smutek na świecie,
jaki czysta Panna miała
w on czas, kiedy narzekała:
„Nędzna ja sierota dzisiaj,
do kogóż ja się skłonić mam?

9. Jednegom Synaczka miała,
com Go z nieba być poznała,
i Tegom już postradała,
jednom sama się została.
Ciężki ból cierpi me serce,
od żalu mi się rozpaść chce.

10. W radościm Go porodziła,
smutku żadnegom nie miała,
a teraz wszystkie boleści
dręczą mnie dziś bez litości.
Obymże ja to mogła mieć,
żebym mogła teraz umrzeć.

11. Byś mi, Synu, nisko wisiał,
wżdybyś ze mnie choć pomoc miał,
głowę bym Twoją podparła,
Krew zsiadłą z lica otarła;
ale Cię nie mogę dosiąc,
Tobie, Synu, nic dopomóc.

12. Anielskie się słowa mienią,
Symeonowe się pełnią;
anioł rzekł: Pełnaś miłości,
a jam dziś pełna gorzkości.
Symeon mi to powiedział,
iż me serce miecz przebóść miał.

13. Ni ja ojca, matki, brata,
ni żadnego przyjaciela,
skądże pocieszenie mam mieć?
Wolałabym stokroć umrzeć,
niż widzieć żołnierza złego,
co przebił bok Syna mego.

14. Matki, co synaczki macie,
jako się w nich wy kochacie,
kiedy wam z nich jeden umrze,
ciężki ból ma serce wasze;
cóż ja, com miała jednego,
już nie mogę mieć inszego.

15. O niestetyż, miły Panie,
toć nie małe rozłączenie;
przedtem było miłowanie,
a teraz ciężkie wzdychanie.
Czemuż, Boże Ojcze, nie dbasz,
o Synaczka pieczy nie masz?”

16. Którzy tej Pannie służycie,
smutki Jej rozmyśliwajcie,
jako często omdlewała,
często na ziemię padała.
Przez te smutki, któreś miała,
uprośże nam wieczną chwałę.

Siedlecki wyd. Jubileuszowe


1. Krzyzu Święty, nade wszystko
drzewo przenajszlachetniejsze!
W żadnym lesie takie nie jest,
jedno na którem sam Bóg jest.
Słodkie drzewo, słodkie gwoździe,
rozkoszny owoc nosiło.

2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z przyrodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.

3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypłynęła.

4. W jasełkach leżąc, gdy płakał,
już tam był wszystko oglądał,
iż tak haniebnie umrzeć miał,
gdy wszystek świat odkupić chciał.
W on czas między zwierzętami,
a teraz między łotrami.

5. Niesłychanać to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dziś wykonać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.

6. Nędzne by to serce było,
co by dziś nie zapłakało,
widząc Stworzyciela swego
na krzyżu zawieszonego,
na słońcu upieczonego
Baranka wielkanocnego.

7. Maryja Matka patrzała,
na członki, co powijała,
a powiwszy całowała,
z tego wielką radość miała.
Teraz je widzi sczerniałe,
żyły, stawy w Nim porwane.

8. Nie był taki, ani będzie
żadnemu smutek na świecie,
jaki czysta Panna miała
w on czas, kiedy narzekała:
„Nędzna ja sierota dzisiaj,
do kogóż się ja skłonić mam?

9. Jednegom Synaczka miała,
com Go z nieba być poznała,
i Tegom już postradała,
jednom sama się została.
Ciężki ból cierpi me serce,
od żalu mi się rozsieść chce.

10. W radościm Go porodziła,
smutku żadnego nie miała,
a teraz wszystkie boleści
dręczą mię dziś bez litości.
Obymże ja to mogła mieć,
żebym mogła teraz umrzeć.

11. Byś mi, Synu, nisko wisiał,
wżdybyś z mnie jaką pomoc miał,
głowę bym Twoją podparła,
Krew zsiadłą z lica otarła;
ale Cię nie mogę dosiąc,
Tobie, Synu, nic dopomóc.

12. Anielskie się słowa mienią,
Symeonowe się pełnią;
on mówił: Pełnaś miłości,
a jam dziś pełna gorzkości.
Symeon mi to powiedział,
iż me serce miecz przebóść miał.

13. Ni ja ojca, matki, brata,
ni żadnego przyjaciela,
skądże pocieszenie mam mieć?
Wolałabym stokroć umrzeć,
niż widzieć żołnierza złego,
co przebił bok Syna mego.

14. Matki, co synaczki macie,
jako się w nich wy kochacie,
kiedy wam z nich jeden umrze,
ciężki ból ma wasze serce;
cóż ja, com miała jednego,
już nie będę mieć inszego.

15. O niestetyż, miły Panie,
toć nie małe rozłączenie;
przedtem było miłowanie,
a teraz ciężkie wzdychanie.
Czemuż, Boże Ojcze, nie dbasz,
o Synaczku pieczy nie masz?”

16. Którzy tej Pannie służycie,
smutki Jej rozmyśliwajcie,
jako często omdlewała,
często na ziemię padała.
Przez te smutki, któreś miała,
uprośże nam wieczną chwałę.

Exsultate Deo


1. Krzyzu Święty, nade wszystko
drzewo przenajszlachetniejsze!
W żadnym lesie takie nie jest,
jedno na którym sam Bóg jest.
Słodkie drzewo, słodkie gwoździe,
rozkoszny owoc nosiło.

2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z przyrodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.

3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypływała.

4. Niesłychanać to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dzisiaj zdziałać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.

Abba-Ojcze


1. Krzyzu Święty, nade wszystko
drzewo przenajszlachetniejsze!
W żadnym lesie takie nie jest,
jedno na którym sam Bóg jest.
Słodkie drzewo, słodkie gwoździe,
rozkoszny owoc nosiło.

2. Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym,
odmień teraz oną srogość,
którąś miało z urodzenia,
spuść lekkuchno i cichuchno
ciało Króla Niebieskiego.

3. Tyś samo było dostojne
nosić światowe Zbawienie,
przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypływała.

4. Niesłychana to jest dobroć
za kogo na krzyżu umrzeć!
Któż to może dzisiaj zdziałać?
Za kogo swoją duszę dać?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.

Informacje dodatkowe

Melodię podaję za wydaniem XLI Siedleckiego, w wydaniach starszych jest o cały ton wyżej. Drugi głos pochodzi z wydania Jubileuszowego z 1928 roku.

Niech w święto radosne – Niech w radosne święto – Victimae paschali laudes

Zostaw komentarz na Niech w święto radosne – Niech w radosne święto – Victimae paschali laudes

Sekwencja wielkanocna

Melodia

ks. I. Pawlak


Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: Victimae paschali laudes, Vipo z Burgundii, XI w.
tłumaczenie: ks. abp F. A. Symon
układ tekstu: wg. (Lekcjonarz mszalny, Poznań 1972-2004)
melodia: ks. I. Pawlak (Śpiewnik liturgiczny, K. Mrowiec)
Melodię przetransponowałam o cały ton w dół.


mel. Chrystus zmartwychwstan jest


Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: Victimae paschali laudes, Vipo z Burgundii, XI w.
tłumaczenie: ks. abp F. A. Symon
układ tekstu: wg. ks. K. Pasionka (Śpiewy międzylekcyjne, K. Pasionek)
melodia: Chrystus zmartwychwstan jest (Mioduszewski M. M., Śpiewnik kościelny)
opracowanie melodii: ks. K. Pasionek (Śpiewy międzylekcyjne, K. Pasionek)


wersja łacińska


Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XLI:
tekst: Vipo z Burgundii, X-XI w. (Liber usualis, Romae-Tornaci 1923)
melodia: Vipo z Burgundii, X-XI w. (Liber usualis, Romae-Tornaci 1923)


neumy


https://gregobase.selapa.net/chant.php?id=1086

Tekst

Wg. lekcjonarza (Siedl. XLI)


1. Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary
składają jej wierni uwielbień swych dary.

2. Odkupił swe owce Baranek bez skazy,
pojednał nas z Ojcem i zmył grzechów zmazy.

3. Śmierć zwarła się z życiem i w boju, o dziwy,
choć poległ Wódz życia, króluje dziś żywy.

4. Maryjo, ty powiedz, coś w drodze widziała?
Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.

5. Żywego już Pana widziałam grób pusty
i świadków anielskich, i odzież, i chusty.

6. Zmartwychwstał już Chrystus, Pan mój i nadzieja,
a miejscem spotkania będzie Galilea.

7. Wiemy, żeś zmartwychwstał, że ten cud prawdziwy,
o Królu Zwycięzco, bądź nam miłościwy.

Wg. ks. K. Pasionka (Siedl. XLI)


1. Niech w radosne święto Paschalnej Ofiary
wierni jej składają swych uwielbień dary.

2. Owce swe odkupił Baranek bez skazy,
z Ojcem nas pojednał, obmył z grzechów zmazy.

3. Śmierć się zwarła z życiem, w boju, nad podziwy,
choć Wódz życia poległ, dziś króluje żywy.

4. Powiedz nam, Maryjo, coś w drodze widziała?
Jam Zmartwychwstałego chwały blask ujrzała.

5. Pana już żywego grób widziałam pusty
i anielskich świadków, i złożone chusty.

6. Chrystus już zmartwychwstał, Pan mój i nadzieja,
miejscem zaś spotkania będzie Galilea.

7. Wiemy, żeś zmartwychwstał, że ten cud prawdziwy,
o Królu Zwycięzco, bądź nam miłościwy.

Wg. ks. J. Łasia (Siedl. XXXIX)


1. Niech w radosne święto Paschalnej Ofiary
wierni jej składają swych uwielbień dary.
Owce swe odkupił Baranek bez skazy,
z Ojcem nas pojednał, obmył z grzechów zmazy.

2. Śmierć się zwarła z życiem w boju nad podziwy,
choć Wódz życia poległ, dziś króluje żywy.
Powiedz nam, Maryjo, coś w drodze widziała?
Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.

3. Pana już żywego grób widziałam pusty
i anielskich świadków, i złożone chusty.
Już zmartwychwstał Chrystus, Pan mój i nadzieja,
a miejscem spotkania będzie Galileja.

4. Wiemy, żeś zmartwychwstał, że ten cud prawdziwy,
o Królu Zwycięzco, bądź nam miłościwy.

Abba-Ojcze


1. Niech w radosne święto Paschalnej Ofiary
składa lud pobożny swych uwielbień dary.

2. Owce swe odkupił Baranek bez skazy,
z Ojcem nas pojednał i zmył grzechów zmazy.

3. Śmierć i życie w boju starły się prawdziwym,
choć Wódz życia poległ, dziś króluje żywy.

4. Mario, ty nam powiedz, coś w drodze widziała?
Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.

5. Żywego widziałam Pana i grób pusty
świadków też anielskich, odzież oraz chusty.

6. Chrystus już zmartwychwstał, Pan mój i nadzieja,
miejscem zaś spotkania będzie Galilea.

7. Wiemy, żeś zmartwychwstał, że ten cud prawdziwy,
o Królu Zwycięzco, bądź nam miłościwy.

wersja łacińska


Victimae paschali laudes immolent Christiani.
Agnus redemit oves Christus innocens Patri
reconciliavit peccatores.
Mors et Vita duello conflixere mirando,
Dux vitae mortuus, regnat vivus.
Dic nobis, Maria, quid vidisti in via?
Sepulcrum Christi viventis
et gloriam vidi resurgentis.
Angelicos testes,
sudarium et vestes.
Surrexit Christus spes mea,
praecedet suos in Galilaeam.
Scimus Christum surrexisse a mortuis vere,
tu nobis, victor Rex,
miserere.
Amen.
Alleluia.

Informacje

W wydaniu XLI Siedleckiego podano dwie melodie, każdą z innym tekstem, zdecydowałam się scalić obie wersje jako jedną pieśń z dwiema melodiami, ponieważ teksty różnią się jedynie szykiem zdań. W wydaniu XXXIX znajduje się tylko wersja tekstowa wg. ks. Pasionka z melodią ks. Pawlaka. W starszych wydaniach pieśń się nie pojawia.

Nietypowy układ melodii pod koniec pieśni (brak dwóch wersów) wynika z tego, że usunięte zostały dwa wersy:

Słuszniej wierzyć Marii, świętej, białej głowie,
niż temu co plotą fałszywi Żydowie.

(por. Wikipedia, hasło Victimae paschali laudes.

Nietrudno się domyślić przyczyn usunięcia wersów. Nie podaję ich w tekście, ponieważ nie ma ich w żadnym śpiewniku.

Pamiętaj, człowiecze, na Jezusa

Zostaw komentarz na Pamiętaj, człowiecze, na Jezusa

Melodia

mel. Pieśni o Męce Pańskiej


Śpiewnik kalwaryjski, o. Augustyn Chadam OFM, Kalwaria Zebrzydowska, Wyd. II – 1984 r.:
https://spiewnik.katolicy.net/index.php?topic=653.0
Melodię przetransponowałam z e-moll do c-moll.


mel. R. Gillar, Zbiór Melodyj


Richard Gillar Zbiór melodyj do użytku kościelnego i prywatnego
https://www.dsorzeszow.pl/files/Nuty/Pamiętaj_człowiecze_na_Jezusa_(R._Gillar).pdf


Tekst

Śpiewnik kalwaryjski


1. Pamiętaj, człowiecze, na Jezusa,
jak drogo kupiona twoja dusza.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

2. Pamiętaj, człowiecze, gdym w Ogrojcu
modlił się za ciebie Memu Ojcu.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

3. Pamiętaj, człowiecze, gdy w łańcuchy
związali Me Ciało jak złe duchy.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

4. Kiedy Mnie z Ogrojca prowadzili,
jak szaleni w rzekę Mnie wrzucili.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

5. Wiedli Mnie do sądu aż do miasta,
szarpała i tłukła Mnie hałastra.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

6. Kiedy Mi już na śmierć dekret dali,
wtrącili w piwnicę, bić kazali.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

7. Gdybyś ty, człowiecze, o tym wiedział,
ilem Ja za ciebie biczów zebrał.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

8. Pamiętaj, człowiecze, na Me rany,
jak straszniem za ciebie katowany.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

9. Pamiętaj, człowiecze, na koronę,
ilem Ja ucierpiał w każdą stronę.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

10. Pamiętaj, człowiecze, gdym krzyż nosił,
ilem Ja za tobą Ojca prosił.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

11. Kiedy Mnie już na krzyż przybijali,
żółcią Mnie poili, obrażali.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

12. Pamiętaj, człowiecze, gdym już wisiał,
w okrutnych boleściach ducha oddał.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.

13. Gdy będziemy konać, mój Jezusie,
przybądź wraz z Maryją po mą duszę.

Ref. Ach, Jezu mój, ach, Jezu mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój.
Przez Twe rany i boleści
racz zostać z Maryją przy mej śmierci.


Zupełny śpiewnik i książka do nabożeństwa


1. Pamiętaj człowiecze na Jezusa,
jak drogo kupiona twoja dusza.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

2. Pamiętaj człowiecze, gdy w Ogrójcu,
modliłem się za cię memu Ojcu.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

3. Pamiętaj człowiecze, gdy w łańcuchy,
krępują me ciało jako złe duchy.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

4. Kiedy Mię z Ogrójca prowadzili,
zrzucili Mię w rzekę jak wściekli.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

5. Wiodą Mnie już na sąd aż do miasta,
szarpie Mnie i tłucze zła hałastra.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

6. Kiedy Mi dekret na śmierć czytali,
rzucili w piwnicę, bić Mię dali.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

7. Gdybyś ty człowiecze to wiedzieć miał
wielem Ja w piwnicy za cię cierpiał.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

8. Pamiętaj człowiecze na te rany,
wielem za ciebie był katowany.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

9. Pamiętaj człowiecze na koronę,
wielem Ja ucierpiał w wszystkie strony.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

10. Pamiętaj człowiecze gdym krzyż nosił,
wielem Ja za ciebie Ojca prosił.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

11. Kiedy Mię już na krzyż przybijali,
żółcią Mię poili, będąc nagi.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

12. Pamiętaj człowiecze, gdym już wisiał,
we wielkich boleściach ducham oddał.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.

13. Gdy będziemy konać, mój Jezusie,
przyjdźże Ty z Maryą po mą duszę.

Ref. Ach, Jezus mój, ach Jezus mój,
gdy będę w ciężkościach sam przy mnie stój;
przez Twe rany i boleści,
racz zostać z Maryą przy mej śmierci.


Panie, ufam miłosierdziu Twemu

Zostaw komentarz na Panie, ufam miłosierdziu Twemu

Pieśń ufności – Psalm 13 (12)

Melodia

Ks. Jan Siedlecki Śpiewnik kościelny, wydanie XXXIX
tekst: Psalm 13 (12)
tłumaczenie: s. M. Imelda, fel.
melodia: J. Kosko
Ta pieśń jest w wydaniu XXXIX Siedleckiego, w wydaniu XLI ani w wydaniach starszych jej nie ma. Przetransponowałam ją z g-moll do e-moll.


Tekst

Ref. Panie, ufam miłosierdziu Twemu!

1. Bądź światłością dla mych oczu,
Panie, Boże mój,
by sen śmierci mnie nie zmorzył,
aby nie rzekł wróg:
Pokonałem go.

Ref. Panie, ufam miłosierdziu Twemu!

2. Ufam miłosierdziu Twemu,
serce cieszy się.
Tyś udzielił mi pomocy.
Tobie śpiewać chce.
Dobroczyńco mój.

Ref. Panie, ufam miłosierdziu Twemu!

Śpiewnik karmelitański
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO (opens in a new tab)
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.